1. Czy uważasz, że badania naukowe, prowadzone przez adiunktów, przygotowujących się do postępowania habilitacyjnego spełniają warunek innowacyjności i oryginalności oraz przyczyniają się do wdrażania koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki?
542 GŁOSY 41.34% |
415 GŁOSÓW 31.66% |
354 GŁOSY 27% |
TAK
pokaż odpowiedzi
|
NIE
pokaż odpowiedzi
|
NIE MAM ZDANIA
pokaż odpowiedzi
|
- tak - habilitacje to najlepsze na ogół z prac naukowych danej osoby
- Śledzę habilitacje w swojej działce.
- Jeśli każda praca badawcza (naukowa) posiada jakieś novum, to TAK. Mam wątpliwości co do przyczynku do wdrażania koncepcji do rozwoju gospodarki... jakkolwiek niech będzie TAK.
- Oczywiście konkretna odpowiedź zależy od konkretnego przypadku. Jednak nie wydaje mi się, by innowacyjność i oryginalność badań mogła być powiązana ze stopniem naukowym - nie ma znaczenia, czy badania prowadzi adiunkt, czy dr hab czy profesor. W każdym przypadku badania mogą, choć nie zawsze są, być innowacyjne i przyczyniać się do wdrażania koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki.
- Jeśli ktoś naprawdę pracuje naukowo, to jego badania coś wnoszą do ogólnego stanu wiedzy. Nie zawsze to muszą być innowacje czy rozwój gospodarki. Są dziedziny nauki, których zadaniem jest pilnować, byśmy nie zapominali, co znaczy być człowiekiem. Jeśli adiunkt ma wartościowy poznawczo projekt, to warto, żeby podsumować go dobrą monografią lub serią artykułów. Kwestia, czy będzie z tego stopień naukowy czy nie, to sprawa drugorzędna.
- Choć różnie to bywa
- Jeśli człowiek się rozwija, to właśnie w tym kierunku zmierza
- W naukach technicznych często jest to siłą napędową innowacji, zwłaszcza, gdy wyniki są publikowane w czasopismach i konferencjach międzynarodowych z udziałem także przedstawicieli businessu bądź są wykorzystywane przy ekspertyzach
- Najbardziej twórczy okres życia i żądny sukcesu.
- Zajmuję się fizyką matematyczną, rada wydziału, w której zasiadam, nadaje habilitacje z matematyki oraz informatyki, więc trudno mówić o wdrażaniu koncepcji do gospodarki. Natomiast habilitacje są oryginalne.
- Jak w ankiecie dowieść innowacyjność? :) Realnym dowodem są np aplikacje komercyjne, dydaktyczne, itd.
- Tak, w większości są to prace oryginalne i innowacyjne o potencjalnym znaczeniu dla rozwoju gospodarki. Natomiast praktyczne wdrożenie badań powinno być realizowane przez firmy transferu technologii.
- Tak samo jak badania prowadzone przez profesorów i magistrów. Zależy od umiejętności i predyspozycji danej osoby oraz zacięcia naukowego.
- Znam wielu adiunktów, które prowadzą bardzo ciekawe badania i realizują projekty o charakterze aplikacyjnym.
- Ale należy pamiętać o badaniach podstawowych, które w krótkiej perspektywie czasu nie muszą się przekładać na rozwój gospodarki.
- W Polsce jest wiele bardzo wartościowych badań i osób z habilitacją, ale część prac habilitacyjnych nie spełnia żadnych kryteriów naukowych.
- Tak uważam.
- Zdecydowanie tak. W moim przypadku znaczna czesc badan zostala skomercjalizowana. W wiekszosci niestety w Niemczech. W Polsce nadal brakuje wspolpracy nauki z przemyslem.
- Tak, bo im zależy na awansie.
- W większość wypadków tak ake jest też wiele badań tylko dla punktów i na półkę
- Adiunkci to ta grupa, która rzeczywiście jest zaangażowana w prowadzenie badań. W przypadku współpracy z firmami komercyjnymi czasami wręcz pada prośba, żeby nie angażować profesorów i habilitowanych, bo nie ma z nimi o czym rozmawiać.
- To zależy od dziedziny nauki. Czy są to nauki humanistyczne czy też techniczne, medyczne, rolnicze itp.
- Ale tylko ich część i nie we wszystkich przypadkach. Spełniony jest zazwyczaj tylko warunek oryginalności. Najczęściej warunek innowacyjności spełniają jedynie publikacje pochodzące z projektów realizowanych we współpracy z gospodarką.
- Wypowiadam się na podstawie znanych mi przypadków: w zdecydowanej większości badania te spełniają kryterium innowacyjności i oryginalności. Pewnym problemem bywa współpraca z biznesem, Często "biznes" ma problemy ze zrozumieniem problematyki badań naukowych.
- Badania do habilitacji zazwyczaj realizowane są we współpracy z wiodącymi ośrodkami naukowymi na świecie; sporo osób uczestniczy w stażach podoktorskich.
- Warunek pod nazwą "przyczyniają się do wdrażania koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki" nie powinien być rozumiany wprost i nazbyt trywialnie. Dzisiejsze odkrycie, jawiące się jako niezbyt atrakcyjne z punktu widzenia gospodarki, może, za 10-12 lat stać się podstawą czegoś niezwykle cennego, vide odkrycie przez Chauvina reakcji metatezy
- znam takich adiunktów
- Zazwyczaj
- O ile nie są prowadzone pod presją zwolnienia z tytułu nie uzyskania stopnia.
- Co do oryginalności i innowacyjności - tak bez dwóch zdań. Z wrażeniem to sprawa nie jednoznaczna. Jeżeli jest - to OK, a jak nie ma - to może będzie w przyszłości.
- Z definicji, badania naukowe muszą charakteryzować się oryginalnością, chociaż nie ma prac całkowicie oryginalnych. innowacyjnosć to osobna sprawa i niw mozna jej wymagać w każdej dyscyplinie
- w wiekszosci przypadków
- Już to pytanie sprawia, że chce się skończy ankietę. Pytanie jet na tak ogólnym poziomie, że albo muszę uznać pracę każdego adiunkta za mierną albo w drugą stronę
- warunkiem pozytywnej oceny habilitacji jest właśnie innowacyjność
- Wszystko zależy od reprezentowanej dyscypliny naukowej.
- Przynajmniej tych adiunktów, których znam. Nie zauważyłem, żeby ktoś "dublował" istniejące badania. Przynajmniej w mojej dziedzinie (inżynieria mechaniczna) są bardzo ważne dla rozwoju gospodarki. Ważne są te badania, które prowadzone są dla przemysłu. W "dużych" ośrodkach akademickich widzę, że niektóre badania są prowadzone "na półkę". Wynika to ze sposobu finansowania i - niestety - znajomości przy "rozdawaniu" pieniążków na badania.
- jestem przedstawicielem nauk humanistycznych i społecznych, a te nie zawsze mają proste i szybkie przełożenie na rozwój gospodarki, mimo to jednak prace adiunktów których znam są potrzebne i oryginalne
- Obowiązek publikowania w czasopismach wysokopunktowanych wymusza na adiunkatch orginalność i innowacyjność badań. Nie wiem jak to wygląda w naukach nieeksperymentalnych.
- Adiunkci niejednokrotnie prowadzą badania nowatorskie i doceniane przez międzynarodowe środowisko naukowe, ale na ogół ich wyniki nie są wdrażane, ponieważ w większości są to badania podstawowe.
- potwierdzeniem tego w przypadku habilitacji z publikacji jest określony IF oraz pozycja w rankingu danego czasopisma.
Habilitacje w postaci monografii w większości nie są nowatorskie.
- Ludzie na stanowisku adiunkta zazwyczaj prowadzą ciekawe badania, niejednokrotnie na wiele wyzszym poziomie niż polski przemysł.
- Niektórzy naukowcy mają świetne pomysły na innowacyjne badania . Niektórzy mają pomysły ale są blokowani przez środowisko, albo nie mają siły przebicia
- Adiunkci zazwyczaj biorą udział w badaniach realizowanych przez zespoły naukowe. Habilitacja powinna być podsumowaniem znaczącego etapu badań samodzielnych lub wydzielonych zadań w ramach większych problemów badawczych.
- W mojej opinii grupa adiunktów jest najmocniejsza na uczelni, starają się o projekty, dużo publikują
- Uważam, iż większość adiunktów, przygotowujących się do postępowania habilitacyjnego przygotowują oryginalne badania naukowe. Inaczej postępują wbrew wymogom i etyce naukowej, a to już na ich sumieniu. Życie i środowisko naukowe zweryfikuję, kto jest czego wart.
- Moim zdaniem wśród adiunktów jest największy procent ludzi twórczych, a ponadto mających zapał (i zdrowie) do intensywnej pracy naukowej.
- Odnosząc się do mojej dziedziny, badania prowadzone w postępowaniu habilitacyjnym są poprzedzone przeglądem literatury światowej i na tej podstawie są przyczynkiem mającym charakter innowacyjności i oryginalności. Jednak w niewielkim stopniu przyczyniają się do rozwoju gospodarki.
- Habilitacja jest elementem kariery naukowca, który jest czynnikiem bardzo motywującym do pracy naukowej i innowacyjności. Inną sprawą jest to, że nowatorski charakter projektów habilitacyjnych, zwłaszcza tych odwołujących się do problematyki aktualnej poza polskim kręgiem naukowców, nie jest doceniany przez naszych (polskich) recenzentów.
- Sądzę, że tak, ponieważ tej grupie jeszcze najbardziej zależy na badaniach naukowych.
- Adiunkci to jedna z ciężej pracujących grup pracowników na uczelni. Pracują bardzo dużo i ciężko, choć zmienność wymagań habilitacyjnych sprawia, że w zasadzie nie za bardzo wiedzą, z czego będą oceniani. Współpracują dużo z przemysłem, ale to nie jest specjalnie promowane.
- W wielu dziedzinach/dyscyplinach habilitacja jest oparta (takie są wymagania) na publikacjach w bardzo dobrych międzynarodowych czasopismach naukowych.
- Tak pod warunkiem ze nie musze tej wiedzy za duze pieniadze oddawac do innych Panstw, aby sprostac idotycznym przepisom MNiSZW
- Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego w Bydgoszczy stosuje niejasne kryteria oceny dorobku naukowego pracowników. Mimo stosowanej ogólnouczelnianej formuły ewaluacji bardzo często dochodzi do nadużyć. Nieautoryzowanych zmian w formularzach dokonują różne osoby (kierownik jednostki/pracownice dziekanatu). Bardzo często są to zmiany na niekorzyść ocenianego. Prof. Edward Kujawski (wiek powyżej 80 lat) został zweryfikowany pozytywnie podczas ostatniej tury ewaluacji posiadając mizerny dorobek naukowy (2014: 4 punkty za 1 publikację wieloautorską-prof. "dopisany", 2015: 4 punkty za 1 publikację wieloautorską-prof. "dopisany", 2016: 5 punktów..., 2017: 5 punktów...). Natomiast znamion mobbingu doświadczają osoby posiadające znaczny dorobek naukowy, głównie adiunkci i doktorzy habilitowani, np. dr inż. Rafał Pasela (złożył wypowiedzenie), dr hab. inż. Robert Barełkowski (został zwolniony w nieprzyjemnych okolicznościach).
- Pytanie jest zbyt ogólne, na pewno badania są na różnym poziomie, ale wiele z nich spełnia powyższy warunek.
- Jest to mile widziany aspekt dorobku naukowego więc planując nowe badania bierze się to pod uwagę.
- Jeżeli nie, nie powinni pracować na uczelni. Samo postępowanie ich spowolni.
- Ale nie zawsze, zależy od dziedziny nauki.
- generalnie tak, chociaż trudno jest dobrze zaplanować i przeprowadzić badania jeśli w jednostce brakuje pieniędzy na szkło i odczynniki
- Tak, choć nie zawsze.
- Postawione cele/cel w pracy habilitanta może być koncepcją innych badań naukowych. Tym bardziej ze z każdym dniem człowiek szuka nowych, perspektywicznych i tanich rozwiązań.
- W dziedzinie, którą uprawiam (fizyka teoretyczna) są to zdecydowanie badania innowacyjne i oryginalne, lecz podstawowe - tzn. nie mają bezpośredniego przełożenia na wdrożenia.
- większość prac związanych z habilitacją wykonywane przez osoby, które znam spełniają takie warunki
- Z reguły wyniki badań publikowane są w renomowanych periodykach, a tam ważnym punktem jest element nowości.
Uważam zatem że warunek innowacyjności oraz oryginalności musi być spełniony.
- Generalnie tak, ale są liczne wyjątki.
- Pomimo zaznaczenia odpowiedzi twierdzącej, uważam że zdarzają się również takie prace, które wymienionych warunków nie spełniają.
- Trudno wyobrazić sobie sytuację, że badania prowadzone przez adiunktów mogłyby nie być oryginalne i innowacyjne. Publikując w dobrych czasopismach oraz wykonując raporty/ekspertyzy, itp. na bieżąco każdy adiunkt sprawdza innowacyjność i przydatność swoich badań.
- Zasadniczo tak, choć nie w każdym przypadku.
- Zależy, jaki temat adiunkt opracowuje.
- To pytanie jest tak bzdurne, że szkoda je komentować. Myślę, że przyczyniają się w takim samym stopniu jak badania prowadzone przez blondynów i osoby o wskaźniku BMI pomiędzy 25 a 30. Przecież wszyscy wiemy, że wszystko zależy od konkretnej osoby i jakości prowadzonych badań.
- większości przypadków TAK, jednak brak weryfikacji w udział i publikacje wykorzystywane są do kilku habilitacji i/lub doktoratów
- Choć nie wszystkie badania muszą być przydatne dla gospodarki. Jest też humanistyka
- Wśród tych przypadków które znam, większość spełnia ten warunek, ale nie wszyscy
- Moim zdaniem, jest to faza rozwoju naukowego, w której zdobywa się najwięcej wiedzy.
- Muszą przedstawić aktualne i znaczące osiągnięcia naukowe.
- Jest wiele przykładów takich właśnie efektów.
- Badania są innowacyjne, a wielu adiunktów ma znaczący dorobek wdrożeniowy
- W zakresie nauk ścisłych / technicznych - często TAK.
W zakresie nauk humanistycznych - generalnie NIE.
- Zajmuję się badaniami podstawowymi, zatem "oryginalność" jest konieczna, reszta nie.
- Podstawą nadania jest cykl monotemtycznych oryginalnych publikacji oraz patenty, które mają bezpośrednie przełożenie na rozwój danej dziedziny i następnie mogą być wykorzystane w określonych obszarach gospodarki, w spółkach spin off etc.
- Jest to w praktyce najintensywniej weryfikowany wycinek dorobku pracownika naukowego. Przeddoktoratowy może mieć wartość makulatury, pohabilitacyjny często zamiera.
- Niektórzy adiunkci prowadzą badania o charakterze innowacyjnym w ramach swojej dyscypliny, nie jest to jednak standard. Akcenty rozkładają się różnie w zależności od dyscypliny naukowej. Jako reprezentantka nauk humanistycznych uważam, że współczesne tendencje związane z akcentowaniem działań na rzecz organizacji nauki - w istocie niekorzystnie wpływają na zakres i charakter badań naukowych i ich oryginalność.
- W jednym punkcie zawarto dwa pytania. Tak - spełniają warunek innowacyjności i oryginalności; NIE - przyczyniają się do wdrażania koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki.
- To złe pytanie. Dałam/dałem losową odpowiedź. Dla jednych adiunktów tak, a dla innych nie.
- Jest to swoista siła napędowa dla rozwoju naukowego kandydata.
- Ale Wszystko zależy od dziedziny nauki
- Habilitant stara się, by jego badania były nowatorskie, w przeciwnym razie nie uzyska stopnia
- Jako jako wieloletni pracownik jednego z wiodących uniwersytetów w Polsce mogę stwierdzić na podstawie moich doświadczeń, że badania naukowe prowadzone przez adiunktów są coraz bardziej ambitne i oryginalne, natomiast jako przedstawiciel nauk humanistycznych nie rozumiem na czym miałaby polegać innowacyjność i wdrażanie humanistycznych koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki; wiem jednak, że bez humanistyki nie będzie rozwoju ani gospodarki, ani społeczeństwa, ani indywidualnego człowieka, a zatem przyszłości...
- Zdecydowana większość tak, choć oczywiście zdarzają się wyjątki.
- W części, gdyż różny jest poziom naukowy doktoratów
- Projekty są robione pod stary styl naukowy tzn. zbadać dużo ludzi, coś podobnego do tego co było zagranicą, napisać wielką książkę którą przeczyta autor, recenzent i może 2-3 osoby (które trzeba zacytować).
- Są tacy, którzy angażują się w pracę naukową i bywają innowacyjni czy oryginalni. Jest też grupa takich, którzy powielają istniejące schematy, wzorce tylko po to, by wykonać kolejny krok w tzw. karierze naukowej.
- Znam co najmniej kilka takich przykładów ale okupionych koniecznością włączenia do nich "starszego kolegi" - osoby z habilitacją.
- I tak (50%) i nie (50%) zależy od poziomu naukowego habilitanta
- Tak, ale jest to prawda tylko w odniesieniu do części badaczy.
- koniecznie
- Przygotowanie do procesu habilitacji wymaga sporej uważności i innowacyjności w badaniach.
- Jestem matematykiem "czystym", a więc o "wdrażaniu koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki" w moim kręgu raczej nie ma mowy. Warunek innowacyjności i oryginalności w "pure mathematics" jest w Polsce na ogół spełniany.
- Każde działanie naukowe może mieć taki charakter, niezależnie od szczebla. Nawet licencjat. Podobnie jak monografia profesorska może być wtórna i bezużyteczna naukowo. Moja dziedzina akurat z gospodarką nie ma nic wspólnego, mówię tylko o wartości naukowej.
- W postępowaniu o granty (np. NCN) czy w publikacjach międzynarodowych wymagane są rozwiązania innowacyjne, nowatorskie oraz oryginalność badań, propozycji itp. stąd przygotowanie do habilitacji też ma te wymiary
- Zasadniczo tak. Jednak trudno wymagać od nauk podstawowych, żeby zawsze spełniały ten warunek. Z osiągnięć nauk podstawowych czerpią potem tzw. "stosowańcy" - powinniśmy mieć to na uwadze.
- Ale zdarzają się też, bardzo liczne, przypadki że nie spełniają
- Trudno mi powiedzieć o całej populacji adiunktów, ale mogę stwierdzić, że adiunkci są w stanie prowadzić badania spełniające ww kryteria.
- Nie ma możliwości jednoznacznej odpowiedzi na tak postawione pytanie, bo wiele zależy od dziedziny i dyscypliny badań: jak na przykład badauczestniczeniania historyczne miałyby zostać wdrożone w gospodarce? W naukach ścisłych i przyrodniczych badania prowadzone przez adiunktów przygotowujących habilitację zwykle cechują się względnie wysokim poziomem inwencji i oryginalności, z potencjalnymi możliwościami wykorzystania gospodarczego.
- Nie wszystkie. Prace dobrze sprofilowane i na oryginalnym materiale (próbki) bądź w oryginalnym pomyśle badawczym spełniają te warunki.
- Doświadczenia środowiska naukowego, z ktorym jestem związana potwierdza rzetelność i innowacyjność badań
- Wysokie wymogi habilitacyjne motywują do prowadzenia wartościowych badań
- Z tych, które znam, w większości tak.
- To oczywiste. (Pytanie wręcz niestosowne. Czy może być inaczej w odniesieniu do innowacyjności i oryginalności?)
- Tak, ale to zależy od uczciwości i rzetelności osoby, prowadzącej badania. W przypadku nauk humanistycznych przy obecnym systemie bardzo trudno jest ocenić innowacyjność i oryginalność badań.
- Wynika to z moich doświadczeń, wynikających z pisania recenzji. Zapoznawałem się z pracami oryginalnymi, często z bardzo wnikliwym i niestandardowym wnioskowaniem; niewątpliwie były tan prace na poziomie światowym.
- Wdrożenie nie powinno zależeć od samego habilitanta, tylko od specjalistycznych jednostek zajmujących się tymi sprawami.
- .
- Z zastrzeżeniem, że część habilitacji jest przyczynkarska i mierna, niektóre bardzo dobre.
- Zwykle są to najbardziej wartościowe prace naukowe prowadzone w obrębie jednostek akademickich.
- Habilitant stara się pokazać wartość swoich badań i ich wyników, niezależnie od tego, że wdrażanie koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki nie jest zadaniem habilitanta.
- wszystkie badania naukowe, rzetelnie prowadzone, przyczyniają się do tego, także te prowadzące do habilitacji
- na to pytanie nie daje się odpowiedzieć w sposób ogólny - badania są i innowacyjne i nie. W pytaniu tym zawarta jest podwójna koniunkcja - więc odpowiedź musi być tylko "tak". Poza tym badania nie koniecznie muszą przyczyniać się do rozwoju gospodarki (czy ktokolwiek z wielkich w nauce robiąc badania myślał, czy przyczynia się do rozwoju gospodarczego???)
- Jeśli są realizowane zgodnie z założeniami metodologii badań naukowych (oraz wymogów etycznych) to tak.
- W połowie przypadków ma to miejsce.
- To pytanie jest zbyt ogólne, są różne prace - czasem spełniające warunek, a czasem niespełniające. Ogólnie wiele z nich spełnia ten warunek.
- Tak, ale nie wszystkie
- Odpowiadam TAK na podstawie znanej mi sytuacji na Wydziale Fizyki UW.
- Mogą. Oczywiście zależy to od dziedziny i indywidualnej oceny każdego z naukowców.
- Patrz uwaga do następnego pytania. Tutaj napisałbym to samo.
- Adiunkt sięga do najnowszych zdobyczy w swojej dyscyplinie
- wypowiadam się o dziedzinie nauk ścisłych i przyrodniczych
- Wypowiadam się na "tak", ale z zaznaczeniem, że w zasadzie ta pozytywna opinia dotyczy tych badaczy (adiunktów), którzy mają wsparcie swych środowisk naukowych; te zaś działają głównie w dużych uznanych uniwersytetach. W małych uczelniach trudno o stabilną i odpowiednio liczną kadrę naukowo-badawczą.
- Sądzę, że badania, które są następnie ujmowane w postępowaniu habiliatacyjnym spełniają warunek innowacyjności i oryginalności. Są one podstawą publikacji ocenianych bardzo skrupulatnie i drobiazgowo, a zatem adiunkci staraja się szczególnie na tym etapie spełnić wymogi wysokich kryteriów poprawności naukowej oraz innowacyjności. Oryginalność i samodzielność badań jest wymogiem podstawowym. Czy przyczyniają się do wdrażania konceopcji naukowych do rozwoju gosporaki, to tego ocenić nie mogę.
- Znaczna część habilitacji i poprzedzających ją badań w dziedzinie humanistyki to prace oryginalne. Rzadko dają siw wykorzystać bezpośrednio w gospodarce, ale też nikt nie próbuje ich wykorzystać. Problem tkwi w korzystaniu, a nie braku przydatności. Część prac służy głównie rozpoznaniu problemów.
- Nie ma wdrazania aplikacji Nauki do gospodarki bez badan podstawowych. Rozwniez niezbedna sa badania aplikacyjne
- Ale nie u wszystkich. Tylko badania coś wnoszące
- Zdecydowanie tak. Adiunkci częściej szukają inspiracji poza krajem, więcej czytają, co przekłada się na ciekawsze badania.
- Jestem osobą posiadającą stałą współpracę z zagranicą. Dla koleżanek i kolegów z USA i UK kompletnie niezrozumiałe jest, dlaczego osoby bez habilitacji traktowane są jako "niesamodzielni" pracownicy naukowi. Skoro dążymy do wyrównania poziomu z uczelniami zachodnimi to wreszcie zacznijmy oceniać się tak jak oni.
- Nie każde cenne badania muszą jednak bezpośrednio przyczyniać się do rozwoju gospodarki, niektóre przyczyniają się natomiast do rozwoju nauki wnosząc powiew świeżości Niestety w staraniu np. o granty patrzy się na tytuł, a nie na faktyczny wkład w rozwój nauki, ponieważ w komisjach też siedzą wyłącznie samodzielni pracownicy
- W naukach technicznych i ścisłych wymaga się wiele publikacji z listy JCR, a byle jake "śmetnikowe" wyniki tam nie przejdą. I plusn uczestnictwo w realizacji projektów krajowych/międzynarodowych. Czyli inowacyjność i oryginalność gwarantowane
- Jednak to znaczne uogólnienie. Wiele prowadzonych przez adiunktów badań w ramach projektów jest innowacyjnych i oryginalnych, ale też znaczny procent nie wnosi nic ani do nauki ani gospodarki. To niemal ars pro arte, zwłaszcza na kierunkach teoretycznych.
- Nie zawsze ma to związek z rozwojem gospodarki
- Często są bardziej innowacyjne niż dr. habilitowanych.
- taka odpowiedź nie jest reprezentatywna dla całej kategorii adiunktów. Ponieważ jednak nie ma opcji "częściowo" (należałoby to ocenić na jakiejś skali, albo %)
- Nie dotyczy to wszystkich przypadków
- Innowacyjna jest mniej więcej połowa badań w zakresie humanistyki
- Zazwyczaj przygotowanie habilitacji wiąże się z koniecznością realizacji badań empirycznych, a te zawsze stanowią innowacyjny wymiar pracy badawczej
- tak, ale nie wszystkich
- z zastrzeżeniem, że bezpośrednie wdrożenia odnoszą się bardziej do przypadku badań stosowanych
- Gdyby była odpowiedź "czasami", wybrałabym ją. Czy ankietę układał specjalista?
- Przygotowują oni obszar nieznany do eksploracji na niższym poziomie świadomości danego rozwiązania. Stanowią oni grupę "Pionierów nauki".
- W naukach humanistycznych są to zazwyczaj książki poszerzające stan wiedzy.
- To poważne przedsięwzięcie i nikt (przynajmniej u nas na Wydziale) nie ośmiela się pozorować uczciwych badań i wniosków.
- Trudno na tak postawione pytanie odpowiedzieć sugerowaną alternatywą Tak-Nie. Niemniej jednak stosunkowo rzadko dorobek habilitantów jest rzeczywiście jakimś istotniejszym wkładem w rozwój prezentowanej dziedziny, czy dziedzin. Chociaż jest to grupa w porównaniu do następnych grup, o największej motywacji do podejmowania działań innowatorskich. Krótki i rygorystyczny termin habilitacji nie skłania do podejmowani badań ryzykowanych.
- wydaje się, że aktualnie adiunkci pozostają główną siłą napędową uczelni i nauki
- Dobra praca habilitacyjna jest dużym osiągnięciem naukowym, w znacznym stopniu poszerza wiedzę na określony temat. Dotyczy to zwłaszcza pracy habilitacyjnej. Napisanie książki jest zawsze dużym wezwaniem, ponieważ wymaga dużej erudycji i dużej inwencji twórczej, aby wypełnić książkę. Mniej jestem przekonany do przewodu habilitacyjnego opartego o cykl artykułów. Nie wymaga on bowiem równie dużej inwencji twórczej jak napisanie książki. Jestem humanistą, nie wiem więc, jak praca naukowa z tej dziedziny może się przyczynić do rozwoju gospodarki.
- generalnie tak, choć trudno uogólniać
- To zależy od badań i konkretnych ludzi a nie od ich pozycji zawodowej.
- Pracuję w obszarze nauk o zarządzaniu i właściwie we wszystkich badaniach istotne są rekomendacje o charakterze wdrożeniowym. W habilitacjach bardzo istotny jest wkład do nauki, ale ważne też otwieranie nowych pól badawczych, nowej interpretacji, nowych podejść, właśnie tam jest duży potencjał innowacyjny. Adiunkci będący na ścieżce habilitacyjnej (zwłaszcza 35-45-latkowie) - mówię o osobach ze środowiska mojego Instytutu - bardzo duży nacisk kładą na oryginalność badań, swobodnie poruszają się w przestrzeni nauki światowej, wpisują się w luki badawcze. Dosłowna współpraca z gospodarką nie jest ich priorytetem.
- Pytanie źle sformułowane, bowiem badania mogą być innowacyjne i oryginalne, ale nie muszą mieć wymiaru aplikacyjnego w gospodarce
- Adiunkci wykonują swoje projekty naukowe a habilitacja jest konsekwencja ich pracy naukowej a nie celem samym w sobie - jeśli jest gdzieś inaczej to tacy adiunkci nie powinni być w nauce. Głównym problemem na uczelniach jest pensum dydaktyczne na poziomie uniemożliwiającym intensywne badania naukowe, oraz beznadziejny poziom finansowania. Głupawi politycy i decydenci nie przeprowadzając przez lata istotnych reform w nauce (i nie zwiększając finansowania nauki w Polsce) doprowadzili do sytuacji, że Polska bardziej finansuje naukę zachodnią niż krajową. Także obecna pseudoreforma nie adresuje istotnych problemów nauki a także nie zmniejsza wszechobecnej biurokracji. Mamy właśnie gościa - profesora z Cambridge - który ma tam 30h dydaktyki na rok (a górnym jej ograniczeniem jest 60h /rok). Zapytałem go ile dokumentów podpisuje gdy ma grant - odpowiedział, że w sumie ok. 30 stron. My mamy tysiące stron i pensum 210h/rok (w praktyce najczęściej większe). Te sprawy reforma powinna adresować
- rozprawa habilitacyjna podobnie jak doktorska powinna (jeśli jest rzetelnie oceniana) spełniać wymienione warunki, a w przypadku habilitacji wskazywać na predyspozycje habiltanta do samodzielnej pracy badawczej w organizowanym przez siebie zespole
- Warunkiem uzyskania habilitacji jest oryginalny wkład kandydata. W znanych mi zakończonych pozytywnie postępowaniach warunek ten jest spełniony. Pytanie jest jednak zadane błędnie i tendencyjnie. Nie chodzi jedynie "o wdrażanie koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki", ponieważ eliminuje ono (pytanie) rolę humanistyki. Chodzi nie tylko o modną i fetyszyzowaną "innowacyjność", lecz oryginalność i rozwój WIEDZY.
- Adiunkci są tą grupą na uczelniach, która najbardziej dba o innowacyjność badań i potrafi je prowadzić w sposób nowoczesny.
- Jako socjolog napiszę, że tutaj powinna być wprowadzona skala. Bywa z tym różnie i jest to kwestia mocno związana z dyscypliną, środowiskiem. W większości są to próby innowacyjności, często jednak praca taka jest wymogiem formalnym a innowacyjność to nie jest stan permanentnym w jakim funkcjonujemy, to jest raczej kwestia pomysłu i jego realizacji. Zatem rzecz dość złożona, której nie da się wpleść w schemat. Reasumując, gdyby podobną ankietę podesłał mi student studiów socjologicznych 2 stopnia, to bym mu kazał poprawić narzędzie i zastanawiał się, czy jest zdatny do pracy naukowej...
- Badania naukowe w obszarze badań humanistycznych mają charakter szczególny co wynika z charakteru dyscyplin; niemneij jednak przyczynają się do budowania np. tożsamości narodowej oraz siły narodowej humanistyki pozwalając na obserwowanie i reagowanie "intelektualne" wobec zjawisk humanistyki światowej np. gender, LGBT, itd. Budowany jest kapitał ludzki, którego wartość jest niedoprzecenienia.
- Artykuły naukowe, które są podstawą postępowania habilitacyjnego muszą być wydane w dobrych międzynarodowych czasopismach o wysokim IF, co już świadczy o ich innowacyjności i oryginalności. Jednak proces wdrażania myśli naukowej to zupełnie inna sprawa.
- Osobiście znam adiunktów, którzy wyniki swoich badań próbują opatentować i wdrożyć.
- Na podstawie znajomości badań, prowadzonych przez moich znajomych: myślę, że tak, że prowadzone przez nich badania są oryginalne. Zajmuję się badaniami w zakresie filozofii i logiki, dlatego trudno mi ustosunkować się do kwestii wpływu na gospodarkę.
- Badania naukowe, żeby mogły być opublikowane, muszą być oryginalne, a publikacje są najważniejsze w dorobku habilitacyjnym.
- w naukach humanistycznych - nie tyle do rozwoju gospodarki, co zrównoważonego rozwoju społeczeństwa świadomego różnic kulturowych i in.
- Tak, jednak w bardzo niewielu przypadkach. Może jeden na dziesięciu naukowców myśli poważnie o celu praktycznym i etycznym swojej pracy badawczej, tj. o tym, czemu w jego zamyśle ona może posłużyć.
- czesto te badania sa szersze, glebsze i maja lepsza metodologie niz badania prowadzone przez samodzielnych pracownikow
- Podstawowym wymogiem otrzymania stopnia doktora habilitowanego jest przedstawienie osiągnięcia naukowego, które musi być oryginalne, nowatorskie i wnosić istotny wkład w rozwój dyscypliny.
- Trudno uogólnić: niektóre tak, a inne nie. Zależy od konkretnej osoby, a nie od stopnia naukowego.
- Nie każde badania w danej chwili mogą przyczynić sie do rozwoju gospodarki. To jest misja uczelni technicznych.
- Taka jest w wiekszosci przypadkow, ale znane sa przypadki, gdy nie bylo prawie zadnych badan - przynajmniej ich efektow, a habilitacje przyznawano.
- Z mojego doświadczenia wynika, iż wszystkie prace, które oceniałem, bądź przy powstawaniu których miałem jakiś udział miały charakter innowacyjny (oczywiście - w zależności od dyscypliny).i były oryginalne.
- W większości adiunkci starają się prezentować badania oryginalne (gorzej z innowacyjnością).
- Tylko w naukach ścisłych
- Należy jednak zauważyć, że nie wszystkie i nie w takim samym stopniu.
- Jedne mają, inne nie mają
- podejmowane są nowe tematy, praca odbywa się pod opieką promotora. powinien byc wprowadzony uniwersytecki system sprawdzania antyplagiatowego, co na uczelniach zagranicznych dzieje sie automatycznie po zlozeniu pracy w dziekanacie.
- W znanych mi wypadkach tak wlasnie było. Oczywiscie moga byc wyjątki.
- Generalnie moja odpowiedź brzmi "tak", choć co do wdrażania koncepcji naukowych do gospodarki trudno mi powiedzieć, gdyż z tego co wiem, duża część badań to podstawowe badania nieaplikacyjne.
- Sądzę, że w przypadku badań naukowych w obszarze nauk ścisłych jest tak niemal zawsze -- natomiast w przypadku nauk humanistycznych warunek "innowacyjności" oraz "przyczyniania się do wdrażania koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki" jest absolutnie niecelowy: humanistyka służy ćwiczeniu umysłu tak, aby w tym, co pozornie oczywiste zobaczyć nieoczywistości i w ten sposób wyobrazić sobie możliwość alternatywnych rzeczywistości, w których niezbędne są alternatywne technologie. Nie można ich "wymyślić", jeżeli nie wyobrazi się sobie świata innego, niż ten, w którym obowiązujące zasady wydają się jedyne, ultymatywne, niezmienne. Humanistyka uczy zadawania pytań, a nie "wdrażania koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki". Tak zadane pytanie w ankiecie dowodzi, że jej Twórca bądź Twórczyni nie bierze pod uwagę humanistów -- literaturoznawców, kulturoznawców, antropologów, historyków, socjologów, pedagogów, psychologów, etnologów, czy artystów. Wśród nich także są adiunkci.
- motywują do badań
- W chwili obecnej podstawą habilitacji, zwłaszcza w naukach przyrodniczych, jest często przewodnik po publikacjach naukowych o zasięgu międzynarodowym (czyli z tzw. Listy Filadelfijskiej). Takie artykuły muszą być oryginalne, żeby zostały opublikowane. A zatem i "zbudowana" w oparciu o nie habilitacja również ma walor oryginalności.
- Nie wszystkie habilitacje się do tego przyczyniają, ale zasadniczo są to najwartościowsze prace w indywidualnym przebiegu kariery naukowej
- To jeden z najbardziej produktywnych okresów w życiu zawodowym naukowca, który zmuszony jest dużo publikować
- uwaga: adiunktami są również doktorzy z habilitacją
- Ogólnie tak. Mam tylko wątpliwości co do kreatywności badań habilitantów, którzy piszą habilitację tuż przed końcem okresu możliwego zatrudnienia na stanowisko adiunkta bez habilitacji.
- Badania są w jakimś stopniu oryginalne jednak rzadko koncepcje naukowe są wdrażane i w niewielkim stopniu przyczyniają się do rozwoju gospodarki.
- W chwili obecnej istnieje wiele możliwości zdobycia finansowania na własne badania po doktoracie, a przed habilitacją. Np. NCN, FNP, NCBiR mają specjalnie dedykowane granty dla tej grupy pracowników naukowych. Stąd jak najbardziej, adiunkci mogą prowadzić wartościowe samodzielne oryginalne badania i wielu z nich je prowadzi. Z drugiej strony na pewno istnieje duża grupa adiunktów nie prowadząca pracy naukowej na wysokim poziomie.
- Na tak postawione pytanie trudno jest udzielic odpowiedź, bo w przypadku nauk prawnych nie ma prostego przełożenia na wdrożenia. Poziom publikacji habilitantów jest zróżniowany, co nie powinno zresztą dziwić.
- Zwykle tak jest, chociaż nie zawsze.
- Z reguły są to badania innowacyjne. Aczkolwiek zdarzają się niechlubne wyjątki.
- Rozpatrując dostępny budżet na badania, uważam ze prowadzenie badań które przyczyniają się choćby w niewielkim stopniu do wdrażania nowych koncepcji dobrodzieju gospodarczego jest ogromnym osiągnięciem.
- Nie muszą być innowacyjne ale wartościowe z punktu widzenia nauki, względnie gospodarki
- Uważam że wielu adiunktów pracuje dużo ciężej niż dr hab.
- Nie wszyscy, ale - jak mi się wydaje - większość adiunktów przygotowujących się do habilitacji skupia się na badaniach problemów jeszcze niedostatecznie opracowanych, bardzo często innowacyjnych (i coraz częściej także interdyscyplinarnych). Jeśli zaś chodzi o wdrażanie koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki, sprawa jest bardziej skomplikowana. Oczywiście, badania prowadzone przez przyszłych habilitantów z dziedzin ścisłych (i częściowo z nauk społecznych czy humanistycznych) mogą realnie wpływać na gospodarkę i wdrażać koncepcje naukowe wspomagające jej rozwój. Nie powinien być to jednak jedyny czynnik ważny przy ocenie nie tylko habilitacji jako takiej, ale też samych "mniej efektywnych" gospodarczo dziedzin.
- ale tylko czesciowo i tylko w kilku wybranych dyscyplinach
- Tak, dlatego, że taki jest wymóg habilitacji.
- Często są bardziej kreatywni, twórczy, otwarci na wspolprace
- Bardzo zależy od osoby, tematu i jednostki.
- szkoda, że nie można zaznaczyć dwóch odpowiedzi. Część badan jest innowacyjna ale część nie, są kompilacjami, nie zawsze udanymi, istniejących badań i danych. Poza tym, nie wszystkie badania ujmowane w postępowaniach habilitacyjnych mają w założeniu wpływać na rozwój gospodarki, bo reprezentują badania podstawowe.
- Badania na każdą tematykę są potrzebne. Niektóre badania mają wpływ bezpośredni (widoczny) w gospodarce, a inne nie stając się bezużytecznymi. Ale informacja o danej wiedzy, że jest bezużyteczna staje się też użyteczna.
- Wymogi habilitacyjne wymuszają oryginalne i innowacyjne ujęcie tematu
- Zasadniczo tak.
- Mając na uwadze że habilitacja musi być nadana za znaczące osiągniecie w danej dyscyplinie ja uważam ze tak jest. Sama jestem tegi przykładem. Badania realizowałam dobre 6 lat poprzedzone wieloma konferencjami studium literatury i śledzeniem tendencji rozwojowych. Tylko Taja droga pozwala osiągnąć niezagrożony wynik postępowania!
- Należy pamiętać o tym, ze te rozwiązania często maja charakter lokalny - niestety w ocenie dorobku często wskazuje się to jako minus a skala badań zbyt mała. Jednakże przecież w gospodarce mamy różnorodne podmioty i proponowane rozwiązania musza być dostosowane do tej różnorodności
- W zasadzie możnaby odpowiedzieć tak i nie, aczkolwiek w dziedzinie nauki techniczne znaczna część prac spełnia warunki innowacyjności i oryginalności. W pozostałych dziedzinach niestety nie wiem...
- Innowacyjność i oryginalność w/w prac jest wprost proporcjonalna do zarobków oraz funduszy przeznaczonych na badania!
- Myślę, że jak najbardziej. Adiunkci przygotowujący się do postępowania habilitacyjnego często mają świeże spojrzenie, jak również pomysłowość i zapał. Sięgają po nowe rozwiązania.
- Adiunkci to najbardziej innowacyjna grupa spośród wszystkich nauczycieli akademickich
- `Bardzo często są oryginalne.
- Oczywiście w połowie przypadków aktualnie przeprowadzane postępowania habilitacyjne nie mają znacznej wartości naukowej.
- Powodem jest brak odpowiedniego finansowania.
- Celem tych kilku lat badań jest (najczęściej) "zrobienie" habilitacji; ani nauka, ani innowacyjność nie są na pierwszym miejscu.
- Jeżeli ktoś spełnia te warunki, to na pewno nie otrzymają habilitacji. W polskiej nauce co innego się deklaruje, a co innego egzekwuje. W polskiej nauce innowacyjne i oryginalne prace są tępione.
- W większości nie, chociaż to nie znaczy, że jest część rzetelnych pracowników nauki spełniających ten wymóg. Reszta jednak, co widać w prezentowanych autoreferatach na stronie CK, traci swój czas i produkuje makulaturę.
- B. Często są to prace powstałe z obowiązku oraz promowane dzięki wzajemnym interesom grona profesorskiego.
- Większość moich kolegów ubiegających się o habilitację szuka wsparcia u profesorów. Profesorowie tym wybranym habilitację przez swoje kontakty załatwiają.
- Znane mi ostatnie prace habilitacyjne są swego rodzaju protezą - niby oryginalne, ale NIC nie wnoszące do rozwoju społeczno-ekonomicznego
- Taki wymóg jest rozumiany przez nikły procent dyscyplin i nie jest wysuwany pod adresem habilitacji. Habilitacja ma być wartościowa naukowo. Ponadto, gospodarka rzadko precyzuje oczekiwania co do oryginalnych efektów badawczych. Nawet jesli ktoś ma pomysł na usprawnienie tego czy owego np. w organizacji jakichś procesów w instytucjach, to nie prawie zadnych szans by innowacje zaoferować. Instytucje tez wola "utarte schematy" nawet jeśli są nieefektywne lub niesprawiedliwe.
- Nie ma na to czasu. Liczy się pisanie monografii. Ścieżka z cyklem publikacji zarezerwowana jest zwykle (moja obserwacja) dla ludzi, którzy funkcjonują w odpowiednim układzie.
- -- często idea jednolitej tematyki prac prezentowanych w ramach "dzieła" ogranicza podejmowane działania do wąsko zakrojonej działki. zakładam też, że często adiunkci są wykonawcami pomysłów swoich starszych "kolegów"
-- zależy od dyscypliny. ciężko oczekiwać wdrażania koncepcji zawartych w badaniach podstawowych.
- Adiunkci często podejmują tematy wtórne, brak oryginalnych rozwiązań, ponadto tematyka badan nie odpowiada zapotrzebowaniom technologicznym na rynku
- Nie chcę nikogo skrzywdzić nieupranionymi uogólnieniami, ale dość często mam wrażenie, że zbyt często badania prowadzone przez osoby przygotowujące się do habilitacji są prowadzone przede wszystkim po prostu celu uzyskania stopnia. Nie można się zatem narazić decydentom, wyskakiwać "przed orkiestrę", nie dopisać kogo trzeba itp. O innowacyjności, oryginalności itp. trudno pamiętać gdy nad kariera naukową wisi recenzencka i środowiskowa gilotyna. Po kilku latach pracy w nauce trudno jest mieć złudzenia co do rzeczywistej roli habilitacji: to jest potwierdzenie lojalność względem grupy profesorów i doktorów habilitowanych, a nie wyznacznik jakości prowadzonych badań. Lojalny nie musi się martwić o awans nawet jeśli w habilitacji plecie bzdury, które zdyskredytowałyby studenta i na potęgę "pomaga sobie" podpierając się niezacytowanymi osiągnięciami innych osób.
- Co do zasady nie. Badania są prowadzone w celu publikacji w dobrych czasopismach. Jest to ewidentnie wpływ sposobu oceny dorobku habilitacyjnego, zupełnie w oderwaniu od faktycznej oceny dokonań i ich aspektów praktycznych.
- Promowane są badania naukowe. System promuje naukę a nie badania wdrożeniowe. Nie zawsze badania wdrożeniowe da się opublikować z uwagi na zachowanie opracowanej technologii w tajemnicy. Natomiast przy ocenianiu brane są przede wszystkim publikacje a nie osiągnięcia technologiczne.
- zgodnie z kryteriami mają być publikowalne, o wdrażaniu w gospodarkę nie ma tam mowy. Z rozmów z prof. wynika, że nadal podchodzą tradycyjnie do tematu - liczba publikacji i ich waga
- W większości przypadków rozważania zawarte w obecnie procedowanych pozytywnie pracach habilitacyjnych nie są nikomu do niczego potrzebne. Omijają tematy ważne i potrzebne na rzecz tych ,,bezpiecznych''.
- W większości przypadków w trakcie postępowań awansowych adiunkci skupiają się na wymiarze awansowym, a nie naukowym i innowacyjnym
- Badania prowadzone przez adiunktów same z siebie nie są gwarancją innowacyjności i oryginalności. O tym fakcie powinien decydować mentor naukowy oraz recenzenci.
- O ile badania te z pewnością spełniają warunek innowacyjności i oryginalności to spore zastrzeżenia mam do wdrażania ich do rozwoju gospodarki. Uważam to za największy problem badań naukowych, szczególnie prowadzonych przez adiunktów - nie mających z reguły dużego doświadczenia w tym zakresie.
- w niektórych przypadkach tak, w większości niestety nie - niestety, dotychczasowy system wypaczał sens pracy badawczej, obciążając nadmierną dydaktyką a nagradzając za publikowanie "byle czego", na "sztukę", brak też zdrowej konkurencji i współpracy naukowej - system opiera się w dużej mierze na "dobrych relacjach z kim trzeba"(począwszy od konkursów przyjęć do pracy)
- Celem jest nie wynik badania a stopień naukowy
- Są w przeważającej liczbie skierowana na kolejny stopień a nie na wdrożenie opracowanej innowacji.
- Monografie habilitacyjne to zazwyczaj wybiórcza analiza literatury oraz proste badania niewiele wyjaśniające.
- Większość prac nie ma przełożenia praktycznego - praca dla pracy.
- Większośc to jest powielanie pomysłów innych osób, ale, niestety tylko nieliczni, wykonują solidną pracę naukową
- Badania naukowe maja spełniać warunek "punktozy" liczy się liczba punktów, nie widziałem jeszcze aby którakolwiek monografia (nawet wysoko oceniona) była wykorzystana przez praktykę. (15 lat pracy na uczelni), w zdecydowanej większości są to "oryginalne" rozwiązania teoretyczne - bez zastosowania
- Przeważnie celem badań naukowych jest uzyskanie stopni naukowych, nie mają one zwykle związku z gospodarką. Co więcej, badania nakierowane na wdrożenia często budzą wątpliwości w zakresie wkładu do danej dyscypliny, zatem habilitanci ich unikają.
- Nie ma pieniędy, nie ma dobrej aparatury - nie ma innowacyjnych badań !!!!!!!!!!!!!!!!!
- Habilitacje a ściślej ich poziom merytoryczny pozostawiają wiele do życzenia. O tyle, o ile oryginalność można w nich dostrzec, o tyle innowacyjność zaledwie w wybranych pracach i zwykle wyłącznie z określonych dyscyplin.
- niektórzy, ale sporadycznie, cześc jets zamknięta na świat zewnętrzny, bez mentora i pomocy
- Uczelnia nie jest zainteresowana rozwojem gospodarki, a adiunkt nie dostaje za to "punktów". Uczelnia zainteresowana jest wyłącznie robieniem "punktów" a nie gospodarką.
- Na uczelniach jedna rzecz w ogóle się nie zmienia. Dydaktyka czy nauka? Któremu obszarowi się poświęcić? Poświęcisz się dydaktyce a zostaniesz oceniony względem rozwoju naukowego. Tak, więc należy całkowicie poświęcić się nauce, ażeby uczelnia miała świetną kategorię. A co z dydaktyką, jest, bo jest taki przymus robiony na odwal, bo trzeba. Uważając naukę za pracę twórczą, a taką właśnie jest, jakiekolwiek próby przyśpieszenia jej rozwoju spełzną na niczym. Innowacyjność, oryginalność tego nie da się uzyskać w dwa dni, bo tak chce rektor, minister czy jakaś inna melepeta. Moim zdaniem zdecydowana większość przygotowań w obszarze nauki nie jest ani innowacyjna, ani oryginalna.
- brak środków finansowych
- Jest to zależne od dyscypliny, którą reprezentuje doktorant. Część badań zdecydowanie ma charakter innowacyjny.
- Samodzielne myślenie przed uzyskaniem stopnia dra hab. nie jest dobrze widziane, a umieszczanie treści innych niż uznawanych przez kadrę profesorów tytularnych jest zwykle zawodowym samobójstwem. Nie mam tu na myśli tworzenia pseudonaukowego bełkotu, ale wyłamywanie się owczego pędu do powielania "jedynie słusznych" poglądów. Kolejnym problemem jest "podział na ogródki", czyli tępienie osób, które ośmielają się zajmować tematami "obsadzonymi" przez tytularnych profesorów z innych ośrodków.
- Część z tych badań ma zapewne wartość innowacyjną i oryginalną, jednakże większość ma tylko rolę służebną w pokonaniu następnego etapu w karierze naukowej a nie zawsze te dwa cele ida w parze.
- Nie i nie muszą. Nauka nie musi mieć charakteru aplikacyjnego.
- Badania te robione są w celu realizacji własnego planu, nie koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki, często nie mają żadnego związku z gospodarką, są jedynie zbiorem jednotematycznych publikacji.
- Oni "łapią" punkty żeby przetrwać na uczelni.
- prace są robione w oparciu o teorię "sztuka dla sztuki"
- prace te są najczęściej zespołowe i pomysł, koncepcja nie jest dziełem habilitanta - tak bywa często, a nawet bardzo często
- Ponieważ wymagają pomysłu i dużego nakładu pracy i nie było to konieczne do ewaluacji.
- Adiunkci prowadzą badania bo muszą mieć materiał na habilitację, często publikują w słabych czasopismach albo wcale i wtedy powstaje monografia. Nieliczne wyjątki prowadzą badania na wysokim poziomie. Niestety za taki wysiłek habilitacje jest taka sama jak za mierne prace gdyż recenzenci nie przywiązują większej wagi do jakości.
- Bardzo często badania są tylko symulacyjne. Nie ma w nich nic praktycznego.
- Przecież wiadomo, że chodzi o zrobienie habilitacji, a nie o naukę, a zwłaszcza innowacyjną.
- Moja odpowiedź "Nie" oznacza, że nie zawsze tak jest, że badania są innowacyjne i oryginalne, najczęściej wpisują się w główny nurt badań choć dotyczą jakiegoś wybranego/nowego elementu
- Myślę, że nie są spełnione. Powód jest brak pieniędzy na odpowiednie badania. Ograniczenie pozyskiwanie grantów na takie badania. Brak współpracy z przemysłem. Ograniczenie wieku, starsi nie mogą postarać sie o granat, a uczelnia nie ma pieniędzy. Wymagania rosną nacisk na publikowanie w lepszych czasopismach, a trudność jest taka że brak pieniędzy na badania i nasze prace są często odrzucane z braku odpowiedniego sprzętu. A także z zagranicy kradną pomysł nasze i nic z tym się nie da zrobić .
- Niestety, adiunkci często nie mają warunków do tworzenia innowacyjnych i oryginalnych projektów (ograniczenia kosztowe). Stawia się im poprzeczkę jak naukowcom z krajów wysoko rozwiniętych, nie zabezpieczając ich od strony warunków prowadzenia badań. Nie wspomnę o niskim uposażeniu, wysokich kosztach pracy (książki, płacenie z własnej kieszeni za konferencje i publikacje), żeby się wykazać... i często duża liczba godzin dydaktycznych i prac tzw.organizacyjnych).
- Z mojego doświadczenia wynika, że habilitacja jest traktowana przez adiunktów jako przymus i dodatkową pracę. W żaden sposób nie wpływa ona na dodatkową motywację do działań oryginalnych i innowacyjnych - wręcz przeciwnie. Adiunkci skupiają się tak mocno na wzmocnieniu tematu habilitacyjnego, że preferują analizę i publikację starszych rezultatów, zgodnych z ich dotychczasowym dorobkiem, zaniedbując nowsze, niezbadane kierunki badawcze.
- Prace habilitacyjne powstaja pod ogromną presją i w wielkim stresie, pisane są przez pracowników w zaawansowanym wieku, którzy nie podjęliby tego wysiłku, gdyby nie obawa o utrate pracy przed emeryturą lub przez bardzo młodych doktorów, którzy w wielkim pośpiechu obronili niedopracowany doktorat i nie są odpowiednio przygotowani do pracy na wysokim poziomie naukowym.
- Habilitacja nie musi posiadać
- Uważam, że prace naukowe o charakterze wdrożeniowym są wręcz niecenione w nauce. Rozliczanie z wysokopunktowanych publikacji, a nie wdrożeń utrudnia uzyskanie habilitacji.
- Z większości prac habilitacyjnych, które znam nie potrafię takiej wskazać poza pracą Leszka Balcerowicza "teoria systemów gospodarczych".
- W wielu przypadkach nie. Jest to tylko przykry obowiązek i odhaczenie sprawy.
- Nie muszą być innowacyjne - co to w ogóle znaczy?
Nie muszą przyczyniać się do rozwoju gospodarki, nie taka jest rola badań naukowych.
- Innowacyjność nie jest najważniejsza w naukach podstawowych, do samo dotyczy wdrożeń w gospodarce.
- Większość obecnie prowadzonych postępowań habilitacyjnych opiera się na badaniach naukowych, które są promowane przez kierowników instytucji, w których pracują adiunkci. Kierownicy katedr, instytutów mają ponad 65 lat, a ich prace związane z tematyką, którą realizowali w latach, kiedy byli młodzi, a więc kilkadziesiąt lat temu. Prace te nie mają już charakteru innowacyjnego i brakuje zatem możliwości wdrażania rozwijanych koncepcji naukowych do praktyki przemysłowej. Adiunkci niestety muszą podporządkować się zaleceniom osób, które kierują jednostkami, w których pracują.
- Z reguły nie ma możliwości wdrażania badań podstawowych, które są podstawą do uzyskania habilitacji. Badania aplikacyjne, które mają możliwość wdrażania, nie są uznawane za naukę.
- Habilitacja to przeżytek feudalny. Stopień uzyskuje się jak w dowcipie o zającu i niedźwiedziu
- W ostatnich latach obserwuję trywializację nauki, a badania naukowe straciły na jakości (budowa i eksploatacja maszyn) ponieważ większość adiunktów nie ma ŻADNEGO doświadczenia przemysłowego. Tematyka badań naukowych ma słabe odniesienie do rzeczywistości.
- To są badania dla zdobycia tytułu, punktów, a nie nauki.
- System uzyskiwania stopni/tytułów w Polsce nie wymaga od pracownika innowacyjności, ale punktów (dobrych wskażników bibliometrycznych). I większość pracowników nauki, co naturalne, podąża tą ścieżką. Nie dziwi to zupełnie jeśli przyjrzymy się 'wysokiemu' poziomowi finansowania badań, w tym honorariom przeznaczonym dla adiunktów.
- finansowanie dostają projekty bardzo "naukowe", a nie takie co mogą ulepszyć gospodarkę
- W większości sytuacji nie są. Obowiązek habilitacji spowodował że robi się byle co, byle jak, byle szybko a recenzenci nie mają sumienia tego odrzucać i decydować o wyrzuceniu kogoś z pracy.
- Przede wszystkim chodzi o to aby habilitant uczestniczył w "załatwianych" projektach badawczych , publikował za granicą ( miał duży indeks H i IF) , co ma niewiele wspólnego z rozwojem gospodarki.
- Badania większości przypadków sprowadzają się do uzyskania jak najwięcej cytowań i pkt IF.
- Ważna jest akceptacja recenzentów, związek prac z rozwojem gospodarki jest znikomy
- Najważniejsze są punkty, indeks Hirscha i cytowania. Zamiast skupiać się na rzeczywistych problemach adiunkci kombinują jak zdobyć cytowania i produkują kolejne bezwartościowe publikacje.
- Nie są znane mnie takie przykłady.
- Ponieważ recenzenci oceniają dorobek naukowy i organizacyjny kandydata, czasem dorobek dydaktyczny a nie wdrażania koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki
- Część prac publikowanych, jeżeli nie większość jest powielaniem innych prac, odkrywaniem odkrytego, dzieleniem włosa na czworo. Często są to badania nie wnoszące nic nowego do nauki. Co więcej, nie mające praktycznego zastosowania.
- Bywają habilitacje o poziomie wiedzy laboranta (zmierzyć, zważyć, wykorzystać program Statistica), na własnej uczelni uzyskać stopień a potem nawet sięgnąć po nagrodę Ministra i... ją otrzymać! U Ministra funkcjonują jedynie recenzje z przewodu - tam rozprawy nie analizują niezależni eksperci, a powinni być nawet zagraniczni a nie ze zżytego ze sobą na konferencjach tematycznych środowiska krajowego.
- Nie muszą przyczyniać się do rozwoju gospodarki
- Nawet w tym pytaniu jest błąd metodologiczny polegający na wymuszeniu spełnienie koniunkcji dwóch warunków. A specyfika danej dyscypliny może pozwalać na spełnienie np. tylko jednego z nich, czyli w żadnym wypadku nie można się "zgodzić" z tym stwierdzeniem
- Polska nauka, szczególnie w wydaniu uniwersyteckim, wykazuje duży problem z wywieraniem jakiegokolwiek wpływu na rozwój gospodarki. Adiunkci są często przeciążeni obowiązkami dydaktycznymi i/lub administracyjnymi, a oceniani są za ilość publikacji/impact factor, więc liczy się sztuka publikacji, a nie misja, wdrażanie czy realne znaczenie prowadzonych badań, szczególnie, kiedy mija czas przeznaczony na zdobycie kolejnego stopnia.
- Zwykle jest to kontynuacja badań z doktoratu, ponieważ nie ma wymogu zmiany tematyki, nie było wymogu stażu zagranicznego. Prowadzone są badania podstawowe, przyczynkarskie, co jest wymuszone przez masowość habilitacji - brak alternatywnych ścieżek kariery.
- Wiele badań ma wymóg bycia badaniami podstawowymi, aby otrzymać finansowanie np. z NCN
- Nie ma dostępu do fachowców, którzy udzielaliby wiarygodnego feedbacku co do innowacyjności badań
- Nierzadko podstawą jest marna monografia.
- Jestem zdania, że awanse naukowe (stopnie doktorskie oraz tytuł profesor) winne być nadawane za badania o charakterze podstawowym. Innowacyjności oraz wdrażanie koncepcji naukowych do gospodarki winne być mierzone zyskami finansowymi. Innymi słowy, badania podstawowe mają nieprzewidywalny wpływ mierzony w krótkiej perspektywie czasowej, zaś innowacyjność i wdrażanie bez natychmiastowych skutków ekonomicznych, to jedynie metoda wyłudzania dotacji budżetowych. Dla przykładu, liczne patenty (tzw. wysiłek ewaluacyjny) dofinansowywane z dotacji na badania statutowe na wyższych uczelniach.
- Większość znanych mi badań naukowych w mojej dyscyplinie przestawianych w postępowaniu habilitacyjnym nie spełnia tego kryterium ale są rzecz jasna wyjątki.
- Bardzo często polskie badania naukowe - wypowiadam się w imieniu badań humanistycznych - są odtwórcze.
- Badania naukowe, jeżeli w ogóle można tak to nazwać, prowadzą do zapewnienia sobie (adiunktowi), stałej posady, z której nikt go nie ruszy. Nie musi po habilitacji już za wiele robić. To jest zdanie bezpośrednio zasłyszane od osób, które dążą do habilitacji. Często też osoby takie są dopisywane do artykułów jako autorzy, choć wkładu żadnego nie mieli, a przesłanką do tego jest jedynie potrzeba wyższych zarobków.
- Zależy w jakich dziedzinach. W humanistyce zdecydowanie nie
- Są wyjątki od tej reguły, ale obecnie większość adiunktów stara się zdążyć przed nową procedurą (30.4), co niekorzystnie wpływa na wyniki badań przez nich prowadzonych. Często badania mają powierzchowny charakter.
- Myślę, że większość badań robiona jest pod 'rynek' i 'modę' jaka na nim panuje. Sztuka dla sztuki, nie myśli się o znaczeniu gospodarczym czy ekonomicznym
- W dużej mierze to fikcja...
- W mojej dyscyplinie i subdyscyplinach nie widzę takiego przełożenia
- innowacyjność jest bzdurą w nauce, podobnie wdrażanie czegokolwiek w praktyce. Zadaniem nauki jest zgłębianie istoty rzeczy badanej. Resztę załatwi ludzka przedsiębiorczość.
- Cała polska nie jest nastawiona na innowacyjność. Praca głównie polegają na przepisywaniu tego co jest, ew. wykorzystywane są prace studentów do późniejszych prac do postępowania hab. Jak ktoś chce coś innowacyjnego robić to nie w Polsce. Nawet jak jest sprzęt do czegoś innowacyjnego to często jest jeszcze w folii bąbelkowej. Natomiast badania humanistyczne, które szczególnie są finansowane dotyczą narodowej martyrologii, nie mówię, że nie jest to ważne, ale przez to nie ma finansowania na inne innowacyjne rozwiązania. Szczególnie to dotyczy projektów interdyscyplinarnych, gdyż zarówno doktorat jak i habilitacja muszą być z określonej dyscypliny, również chcąc pozyskać grant np. w NCN, to na rozwiązania interdyscyplinarne nie patrzy się przychylnie. A innowację właśnie w dużej mierze zapewnia interdyscyplinarność.
- Nadal wiele habilitacji powstaje jako wynik działalności awansowej, prace i badania nakierowane są na "poprawność awansową". Nadal zbyt rzadko (zwlaszcza w naukach społecznych), jako efekt działalności badawczej służącej rozwiązywaniu problemów badawczych
- Obecnie treść wyników naukowych - co odnoszę do dyscypliny prawo - nie ma dla nikogo znaczenia. Liczą się punkty i tylko o tym się mówi.
- W wielu przypadkach kierunek badań oraz ich zakres są zupełnie oderwane od rzeczywistości gospodarczej. Prace są często przeteoretyzowane i nie mają żadnego przełożenia na rozwiązanie realnych problemów gospodarki i przemysłu.
- W większości mają charakter pozorowany i służą wyłącznie zgromadzeniu publikacji. Dominuje tu jednak odtwórczość, co wynika z masowości doktoratów, a następnie obniżenia progu oczekiwań w zatrudnianiu na stanowisko adiunkta
- Rzadko podejmowane są nowatorskie badania eksperymentalne w edukacji i w naukach o niej.
- Niestety uczelnie mają problem z usuwaniem pracowników którzy jedynie spełniają minimum aby nie zostać wyrzuconym. To minimum niestety bardzo często jest naciągane i bywa uznawane za wystarczające do osiągnięcia habilitacji. Mało kogo interesuje czy publikacje wchodzące w skład habilitacji są w ogóle cytowane.
- W różnych dziedzinach nauki bywa różnie, jednak w mojej opinii za duży odsetek badań prowadzonych przez adiunktów realizowanych jest "na stopień" a nie "dla ludzi".
- Istnieje zbyt mały przepływ informacji pomiędzy sektorem gospodarki a uczelniami - badania czasem, ale rzadko wiążą się z innowacyjnością.
- Ponieważ obserwuję sztukę muzyczną, mam często doświadczenia wręcz przeciwne. Nie podkreśla się rangi osób kreatywnych, nawet magistrów/adiunktów, którzy są aktywni i twórczy, mają innowacyjne pomysły. Ceni się postępowania zgodnie z kluczem, odtwórcze, odwzorowujące (i dlatego łatwiej ocenić, ponieważ można porównać). W sztuce muzycznej bardzo często właśnie doktorzy, doktorzy habilitowani są pracownikami uczelni, a nie artystami...
- Habilitacja jako postępowanie awansowe, poddawane ocenie środowiska nie sprzyja eksperymentowaniu czy innowacyjności. Lepiej wybrać sprawdzone obszary badań - jako bezpieczniejsze. W mojej ocenie habilitacja tłumi innowacyjność.
- W dużej części nie! Coraz bardziej habilitacja przybiera formę postępowania administracyjnego na podstawie przypadkowo zebranych publikacji (tekstów).
- Z moich obserwacji na Wydziale Neofilologii UAM, gdzie pracuję, wynika, że 50% lub więcej pracowników naukowo-badawczych, w tym adiunktów, ma problem ze zidentyfikowanie rzeczywistego problemu badawczego. Wiele bardzo badań, to kompletna fikcja, nie mają waloru innowacyjności ani nie są dyktowane potrzebami społecznymi.
- W dużej części są to badania podstawowe (przynajmniej w mojej dziedzinie).
- Badania naukowe w Polsce, co do statystycznej większości nie są prowadzone nad rozwiązaniem ważkiego problemu badawczego, rozumianego - w aktualnym stanie wiedzy naukowej - jako brak odpowiedzi na istotne pytanie. Prowadz się badania o innowacyjności pozornej (np. jako "nowatorskie" testowanie cudzej teorii w innym kontekście; np. cudza teza była przestowana na przykładzie Londynu, Paryża, Moskwy itd., ale nikt jej jeszcze nie przetestował na przykładzie Pikutkowa. Na tym polega - w opinii przychylnego recenzenta - genialne nowatorstwo prezentowanej pracy kwalifikujące na stopień doktora czy doktora habilitowanego. Prace pisze sie tylko po to, by nie zostać "wyrotowanym" z wygodnej posady naukowej, mieć dostęp do stanowisk kierowniczych i środków finansowych (np. tzw. grantów). Gdyby było inaczej, to stan i historia polskiej nauki nie byłaby taka, by ostatnia nagroda Nobla w dziedzinie naukowej była przyznana polskiemu uczonemu ponad 100 lat temu (M. Skłodowska - Curie, 1911) !
- Na ogół są próbą wypelnienia warunków formalnych i uzyskania pozytywnych recenzji. Kwestia merytoryczns jest wtorna.
- Zakreśliłam "nie" ponieważ 90% osiągnięć naukowych tego warunku tak naprawdę nie spełnia
- Ocena dorobku naukowego adiunktów koncentruje się na kwantyfikacji. W recenzjach podkreślany jest ilościowy aspekt dorobku, a nie jakościowy. W naukach humanistycznych prowadzi to do absurdu i tworzenia dużej ilości sprawnych, ale nie wnoszących niczego do nauki prac. Średnio wymaga się 30- 40 artykułów załączonych do wniosku habilitacyjnego. Przy 20 artykułach recenzenci podnoszą zarzut, że dorobek jest niewielki. Tym samym recenzenci potwierdzają fakt, że najistotniejsza jest ilość, a nie jakości tych prac. Jest rzeczą oczywistą, że przez 8 lat nikt nie napisze 40 przemyślanych, oryginalnych i nowatorskich prac w humanistyce. Wyjściem z tej sytuacji nie jest także publikowanie w "renomowanych czasopismach", bo nie gwarantuje to żadnej oryginalności. Powinno się w sposób jasny i wyraźny podkreślić wymóg oryginalności i nie sprowadzać go do wymogu nieustannego przepisywania najświeższych publikacji zagranicznych
- Badania te często z racji ograniczonego czasu i konieczności zebrania w "utwór habilitacyjny" są często powtórzeniem lub niewielkim rozwinięciem już istniejących danych. Adiunkci nie podejmują bardziej innowacyjnych a tym samym ryzykownych badań w obawie, iż w razie niepowadzenia nie będą w stanie zrobić habilitacji.
- Celem jest tylko uzyskanie habilitacji i uniknięcie zwolnienia z uczelni
- Duża część adiunktów, zatrudnionych na uczelniach, korzystając ze stałości zatrudnienia i braku jakiejkolwiek kontroli, porzuca tak naprawdę badania naukowe (do których jeszcze zobowiązywało ich postępowanie przy doktoracie) na rzecz dydaktyki, wyrabiania nadgodzin i publikowania w miernych czasopismach lokalnych (żeby mieć co przedstawić w ankiecie na koniec roku), wiedząc, że habilitacja jest i tak kwestią doboru właściwej komisji.
- Nie ponieważ badania uniwersyteckie maja w większości charakter badań podstawowych. Nawet jeżeli w większości projektów pojawiają się hasła o innowacyjności to sa one sztuczne. Nie ma w tym nic złego, taki jest charakter badań na całym świecie. Jest to jednak baza do wszystkiego co dzieje się później. Bez wiedzy o problemie nie ma innowacji.
- Naukowcy zbyt rzadko współpracują z przemysłem.
- Najczęściej prowadzi się badania pod "papiery" a nie pod kierunkiem innowacyjności czy oryginalności. Lepiej mieć kilak prac z "bezpiecznego" tematu niż starać się zrobić coś nowego ale z ryzykiem odrzucenia publikacji.
- To zależy od konkretnego przypadku, ale w większości raczej nie. Wpływa na to w dużej mierze niedofinansowanie - badacze nie mają środków na wyjazdy, udział w zagranicznych konferencjach, zakupi literatury, szkolenia, realizację swoich pomysłów.
- W geologii (którą reprezentuję) zasadnicze problemy badawcze zostały już rozwiązane. Habilitanci piszą swoje "osiągnięcia" w celu uzyskania stopnia, a nie w celu rozwoju nauki.
- Habilitacja przypada na najbardziej twórczy i kreatywny okres naukowca i "zabija" jego produktywność naukową. Mianowicie skupia się on na tzw. cyklu publikacji jednotematycznych zamiast rozwijać innowacyjne i twórcze badania w zespołach interdyscyplinarnych.
- Adiunkci mają bardzo ograniczony dostęp do jednostek gospodarczych i możliwości prowadzenia systematycznych badań, w związku z czym - przynajmniej w mojej dyscyplinie - zawężają badania do ankiet, które są mało wiarygodne. Dostrzegam bardzo słabe przygotowanie metodyczne do prowadzenia badań. Gonitwa za punktami sprawia, że publikuje się "byle co", aby tylko uzyskać punkty.
- Na pewno nie wszystkie. Część to po prostu kompilacyjne monografie. Część badań jest mało oryginalna i nie wnosi niczego do dziedziny.
- Oczywiście nie wszystkie. Duża część prac jest teoretyczna lub nigdzie później nie wdrażana. Część prac jest innowacyjna i oryginalna a wyniki tych prac są wdrażane w gospodarce lub społeczeństwie.
- najpierw należy zdefiniować innowacyjność, oryginalność jak najbardziej ale nie oznacza to innowacyjności i roli w gospodarce...
- Wszelkiego rodzaju prace prowadzone są w kierunku umożliwiającym pisanie artykułów naukowych z dobrą punktacją ministerstwa a prace laboratoryjne sa tez prowadzone pod tym kątem. Zgłoszenia patentowe z góry są zakładane jako zgłoszenia "do szuflady" liczą się jedynie punkty
- często jest to inne ujęcie tematyki rozprawy doktorskiej, zdarzają się prace bardzo banalne, pisane "na sztukę"
- Po pierwsze, powinno być więcej opcji bo trudno odpowiedzieć tak lub nie. Czasami tak, ale mam wrażenie, że bardzo często nie bo adiunkci często skupiają się na produkowaniu publikacji w celach habilitacyjnych a nie na jakości i celowości prowadzonych badań. Publikacje stają się celem samym w sobie, a powinny być końcowym etapem istotnych i innowacyjnych badań.
- 50 na 50
- nie jest to możliwe w niektórych dyscyplinach naukowych, poza tym tematy prac wyszukiwane są często w pośpiechu i na siłę gdyż dziś liczy się tylko "punktoza" na uczelniach
- Oczywiście trudno uogólniać, ale w większości przypadków -- NIE -- a to m.in. ze względu na rozbieżność kryteriów habilitacyjnych de facto w mojej dyscyplinie ("dowolna książeczka") z tymi powszechnie uznawanymi za kryteria dobrze prowadzonej nauki.
UWAGA ogólna do ankiety: ankieta zyskałaby, gdyby zebrano informację o reprezentowanej dyscyplinie, bowiem badane zjawiska są prawdopodobnie funkcją dyscypliny.
- To ocena generalna, indywidualnie może to wyglądać inaczej
- Nie, ponieważ doktor (w Polsce tzw. adjunkt - liczy się etat, to etetyzm) jest w Polsce nikim. Nie może od razu lub po dwóch latach postdoca założyć grupy badawczej i wybrać sobie optymalnej tematyki badań. Musi się habilitować w 8 czy ileś tam lat po przedłużeniach męki pańskiej z ubieganiem się o podpisy pod każdą pierdołą. Takie pływanie w kisielu - zasuwasz i nic. A ile pracy ma administracja... ho ho...
- W znacznej części niestety nie. Szczególnie jest to widoczne na Uniwersytetach, w dziedzinach podstawowych.
- badania naukowe z zasady nie są, a przynajmniej nie muszą byc badaniami wdrożeniowymi
- większość habilitacji, które ostatnio wydział przyznał, nie powinno być przyznanych. Najczęściej to się odbywa po tzw. znajomości
- Często spotykam się z sytuacją, gdy dwa krótkie artykuły wydane w renomowanych czasopismach zagranicznych mają większą wartość naukową, niż monografia habilitacyjna tej samej osoby.
Dorobek pracowników naukowych powinien być co kilka lat oceniany przez niezależną, ogólnopolską komisję, z udziałem recenzentów zagranicznych, na zasadzie konkursu, jak w przypadku udzielania grantów. Wynagrodzenia zasadnicze powinny być zależne od miejsca uzyskanego na ogólnopolskiej liście rankingowej. Premiowałoby to najlepszych tak, jak granty, ale granty przyznawane są przede wszystkim w oparciu o projekt - a więc w oparciu o zamiary - natomiast taka ewaluacja doceniałaby głównie już zrealizowane badania. Taka procedura nie nakładałaby na ocenianego żadnych sztywnych wymogów ilościowych ani formalnych, ale zmuszałaby badaczy do rywalizacji, która jest najlepszym sposobem na poprawę jakości.
Obecny system powoduje produkcję masy bezwartościowych publikacji, gdyż premiowana jest głównie ilość.
- Samo pytanie jest w czesci koncowej jest niejasne, chyba brakuje spojnika (i, oraz). Innowacyjnosc to tylko modne slowo jak ekologia itp. Badania naukowe moga przyczynic sie do .... ale nie wiadomo czy i kiedy. Wdrozenie to tez slowo klucz w dzisiejszej nowomowie na poziomi medialnym. A w ogole to naukowiec powinien wg dzisiejszych standartow byc wszystkim czyli myslec, uczyc, badac, wdrazac i produkowac (menedzer i dyrektor start upow, oraz dyrektor instytutu, produkowac doktoraty i mgr oraz wiele dobrych (wysoko punktowanych) publikacji. Inaczej byc wszystkim czyli nikim w swiecie rzeczywistym ale spelniajacym standarty MNiSW, ktore musi wykazac sie samo przed soba z narzuconych niby sobie standartow. Nigdy w takim wieziennym systemie nie bedziemy innowacyjni w przemysle, z noblami i odkryciami na skale swiatowa.
- Swoje uwagi odnoszę do habilitacji z zakresu nauk technicznych. Otóż w obecnych czasach adiunkci są odizolowani od szeroko rozumianego przemysłu, w którym stosowane są wysoko rozwinięte technologie. System zatrudniania adiunktów, ich obłożenie różnymi obowiązkami, nie pozwala na bliskie kontakty z przemysłem. Z drugiej strony znikomy procent adiunktów ma kontakty z przemysłem, często boją się tego przemysłu z uwagi na brak doświadczenia zawodowego. Uzyskanie habilitacji jest nominacją w obszarze nauki ale często nie idzie to w parze z przemysłowym doświadczeniem zawodowym.
- w wiekszosci wypadkow sa oderwane od praktyki co wynika zarowno z niskiego przygotowania praktycznego, ale glownie z hermetycznosci tradycyjnej nauki .
- Na badania nie ma pieniążków, a właśnie finansowanie determinuje innowacyjność. (Dotyczy to n. technicznych).
- Jedna osoba, poza zespołem na ogół nie ma szans na prowadzenie sensownych badań
- Wartości oceniane w habilitacji (publikacje w reglamentowanych czasopismach) nie mają wartości w gospodarce.
- Wiele habilitacji jest pisanych jedynie po to, aby zdobyć awans i zachować miejsce pracy na uczelni, pod presją czasu, na poziomie minimalnie spełniającym warunki ustawowe (a i to nie zawsze) a tak pragmatyczne,osobiste czynniki nie sprzyjają innowacyjności.
- Powinna być jeszcze 4 możliwość - Nie zawsze. Czasami tak jest, ale są też habilitacje, które przechodzą niezasłużenie, ponieważ nie spełniają podstawowych wymogów metodologicznych. Często, nawet bardzo często, przynajmniej w mojej dziedzinie (jedna z dyscyplin nauk społecznych) jest tak, że recenzenci formułują mnóstwo uwag krytycznych, wręcz miażdżą kandydata, i następnie dołączają pozytywną konkluzję. To budzi dysonans poznawczy u członków rady wydziału, przecież nikt z nich na ogół pracy nie zgłębia. Byłam świadkiem także 3x kasowania głosowania pod dziwnymi pretekstami, by przegłosować pracę, która w ojej opinii nie nadawała się do obrony ze względu an poważne braki metodologiczne i wewnętrzną niespójność.
- Ponieważ są na ogół słabo przygotowani do pracy naukowej od strony merytorycznej a zwłaszcza metodologicznej. Nie rozumieją że nauka polega na ODKRYWANIU rzeczy nowych a przepisywaniu rzeczy znanych z pewną modyfikacją stwarzającą wrażenie nowości.
- Nie ma takiego kryterium w ocenie postępowania habilitacyjnego
- Może na kierunkach humanistycznych trudno o nadanie badaniom charakteru wdrożeniowego, ale dostrzegam przede wszystkim habilitacje niewiele wnoszące do nauki.
- Części zdarza się niż w przypadku doktorów habilitowanych i profesorów i w dużej mierze zależą od dyscypliny. Częściej spotyka się frustracje ze względu na bardzo wysokie wymagania przy ubieganiu się o środki finansowe na badania.
- Niestety coraz częściej rozprawy habilitacyjne przybierają charakter odtwórczy bądź opisowy. Wzrost liczebności prac habilitacyjnych nie idzie w parze ze wzrostem ich jakości.
- Obecnie z powodu "punktozy" jest coraz mniej oryginalnych badań a głównym celem pracowników jest sztuczne namnażanie i sprytne powielanie prac
- Jedne spełniają warunki, inne nie.
- Często to prostackie badania powtarzające istniejące już schematy
- osoby takie działają wyłącznie w myśl zasady "licznik bije" - liczy się sztuka (czyli kolejna publikacja)
- W większości przypadków nie. W mniejszości przypadków tak.
- Wypełniają tylko wymagania typowo naukowe. Nie ma to wiele wspólnego z praktyką a tym bardziej z innowacyjnością.
- W chwili obecnej są to czysto teoretyczne badania oparte na potrzebie "wyprodukowania" artykułów w czasopismach gdzie najważniejsze jest spełnienie naukowości a nie aplikacyjności. Poza tym wiodące czasopisma naukowe oderwane są od problematyki polskiej gospodarki i polskich realiów stąd problemy nurtujące ogół światowej nauki oderwany jest od potrzeb polskiej gospodarki.
- Marnowanie czasu na habilitację. Lepiej żeby się skupili na grantach i badaniach naukowych.
- Dobór osoby która może habilitację zrobić zależy głównie od szefa jednostki/katedry. Bardzo często temat pracu, współpracownicy itd są narzucani przez szefa jednostki. W konsekwencji dobór przedmiotu rozprawy habilitacyjnej jest wypadkową publikacji zdobytych po znajomości i układów wewnątrz jednostki badawczej.
- Udzielam odpowiedzi na podstawie doświadczenia z matematyki. Pytanie chyba jest niewłaściwie sformułowane,
składa się z 3-ch części połączonych spójnikiem "i".
- Niekoniecznie, generalnie mają być ?dziełem? i na tym skupiają się ludzie wokół mnie, a nie na innowacyjności.
- Wydaje mi się, że nie wszystkie badania naukowe spełniają ten warunek, jak również nie są wdrażane do rozwoju gospodarki.
- Nie ma jednoznacznej odpowiedzi; niektóre tak, niektóre nie. Te drugie są rezultatem kalkulacji osoby jak najkorzystniej zdobyć habilitację.
- Nie ma bezpośredniej korelacji między tytułem/stopnień naukowym a innowacyjnością czy oryginalnością prowadzonych badań (doktoranci robią bardzo oryginalne rzeczy). A jeśli istnieje taka relacja, to należałoby ją udowodnić przynajmniej statystycznie. To z kolei nie wydaje się możliwe, bo nie ma jasnych kryteriów oceny "oryginalności" czy "innowacyjności". Ponadto badania prowadzone w obrębie nauk społecznych, humanistycznych czy sztuki nie są sprofilowane na "służebność" wobec gospodarki, nawet jeśli są "stosowane".
- nie wszystkie, niektóre na pewno spełniają te wymogi ale w mojej dziedzinie wiele badań niczego nowego nie wnosi
- Nie wszystkie badania spełniają warunek innowacyjności, dużo jest habilitacji 'dopychanych kolanem'.
- Samo pytanie jest niezbyt sensowne, bo jak humanistyka (np. filologia polska, filozofia etc.) może "przyczyniać się do wdrażania koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki"? To jest redukowanie wartości badań naukowych tylko do wymiaru gospodarczego i ekonomicznego, co może przynieść opłakane skutki w kształceniu kolejnych pokoleń Polaków.
- Warunek innowacyjności nie jest stawiany jako główne kryterium oceny dorobku. Ocena wg recenzentów dotyczy w głównej mierze oryginalności. I chyba słusznie. A co z pracami o charakterze podstawowym? Często trudno na etapie badań habilitanta dociec przydatności wyników w gospodarce. A już nie wyobrażam sobie oceny w tych kategoriach prac habilitacyjnych w naukach humanistycznych...
- Brak finansowania z NCN a również szczególnie NCBIRu utrudniają realizację badań na poważnym MOŻLIWYM do zaakceptowania w naukach technicznych poziomie.
- Celem postępowania habilitacyjnego, podobnie jak i doktorskiego, jest uzyskanie stopnia naukowego a nie oryginalność czy innowacyjność (sprzeczność celów). Podejmując działania w celu uzyskania stopnia naukowego, pracownik naukowy wybiera zwykle temat "bezpieczny", gwarantujący uzyskanie stopnia (ograniczony czas na uzyskanie stopnia, a tym samym na zachowanie etatu, nie pozwala na podejmowanie oryginalnych lub innowacyjnych ergo "ryzykownych" tematów).
- Nie zawsze, tak być powinno: że wnoszą coś nowego w dotychczasowe osiągnięcia naukowe (nawet jeżeli jest to tylko pewien aspekt) i w wielu przypadkach tak jest, natomiast zdarzają się prace - i te powinny być odrzucane - które nie wnoszą nic, tylko powielają już istniejące efekty badań naukowych innych albo są streszczeniami, "po koleżeńsku" publikowanymi. Niektórzy wręcz nie potrafią pisać rzetelnie i naukowo i tego powinni się wstydzić. Praca na uczelni/uniwersytecie czy w innej jednostce naukowej zobowiązuje.
Dużo jeszcze zależy od dyscypliny, w której się pracuje naukowo.
- To zależy. Spotkałam się z adiunktami, którzy prowadzą badania tylko pozornie, markując pracę naukową, jak i z takimi, których podejście do problemu jest szczególnie innowacyjne i inspirujące. Moim zdaniem, nie ma reguły.
- Badania naukowe mają na celu głównie publikację wyników w renomowanych czasopismach i są wykonywane pod kątem zdobycia jak najwyższego wskaźnika IF oraz punktacji.
- Pytanie zawiera tezę jakoby badania naukowe miały mieć charakter wyłącznie aplikacyjny.
- Badania realizowane w ramach habilitacji powinny dotyczyć podstawowych badań, a nie aplikacyjnych.
- Wiele zgłoszeń habilitacyjnych obejmuje badania przyczynowe, nastawione przede wszystkim na liczbę publikacji, a nie na ich jakość. Zapatrzeni w magię liczb gubimy doskonałość naukową.
- ilość i jakość zmian przepisów prawa w skali roku od lat świadczy o braku solidnych opracowań naukowych, które mogłyby stanowić źródło inspiracji w przedmiotowym zakresie
- Zwykle celem badań jest uzyskanie wyższego stopnia naukowego - awans, a nie poszukiwanie "PRAWDY NAUKOWEJ" - rozwiązanie nowego, ważnego problemu naukowego - lub praktycznego. Często dominują studia przypadków publikowane w wysokoimpaktowych czasopismach, a nie wypływa z tego nowatorskie uogólnienie. Jednakże jest także grupa osób prowadzących znakomite innowacyjne prace, którzy habilitują się "przy okazji" uzyskiwania wybitnych rezultatów.
- W ostatnich latach "dziełem" habilitacyjnym jest najczęściej cykl artykułów , w których trudno znaleźć propozycje przyczyniające się do rozwoju gospodarki
- Niektórzy mają możliwość prowadzić innowacyjne badania, ale większość ma tyle dydaktyki i obowiązków administracyjnych, że musieliby prowadzić badania we śnie, żeby zdążyć z tym wszystkim.
- w ostatnim czasie liczba habilitacji bardzo wzrosła bowiem obniżone zostały wymagania i duża cześć z tych "osiągnięć habilitacyjnych" jest mało innowacyjna.
- W obszarze nauk społecznych są przysłowiowym ?biciem piany?.
- Jeśli słówko "oraz" ma spełniać warunek koniunkcyjności, to jest oczywiste, że dokonania w tzw. humanistyce z założenia nie spełniają takiego warunku, po drugie, samo pojęcie "innowacyjności" jest na tyle nacechowane ideologicznie, iż trudno jest je traktować poważnie. Kryterium "oryginalności" jest z kolei zbyt nieostre.
- System wymusza na adiunktach prowadzenie prac (celowo unikam tu słowa badań), które zmierzają do wypełnienia zapisów ustawy (nie ważne jakiej), określających warunki wymagane do habilitacji.
- Za mało mają punktów za patenty w porównaniu do całości punktów za prace n-b
- Dobre innowacyjne habilitacje tonął w gąszczu miernoty. Wiele autoreferetów zawiera minimum przeciętnych 5 prac habilitantów pragnących awansu naukowego po najmniejszej linii oporu. Zjawisko łatwo prześledzić na podstawie habilitacji z nauk medyczny i medycyny (koledzy piszą sobie nawzajem o wystarczającym spełnieniu kryteriów)... I tyle
- Właściwie odpowiedź powinna brzmieć - nie zawsze. Być może na uczelniach technicznych jest inaczej. Na uniwersytetach liczy się (a przynajmniej liczyły się) przede wszystkim parametry bibliometryczne pracy (punkty ministerialne i IF, cytowalność), a nie innowacyjność prac.
- Tryb postępowania habilitacyjnego zmienia się tak szybko, że nie sprzyja to czasochłonnym innowacyjnym i oryginalnym rozwiązaniom, szczególnie w sytuacji, gdy grozi zwolnienie z pracy.
- Moim zdaniem rzadko, najczęściej prowadzone są prace, które można zrealizować w ramach możliwości jednostki naukowej przy bardzo ograniczonych środkach finansowych, co często wyklucza oryginalność i innowacyjność.
- Niestety wiele prowadzonych badań ma charakter odtwórczy
- Nie, szczególnie na uczelniach katolickich te badania do niczego nie prowadzą.
- Nie, ponieważ habilitacja nie ma żadnego związku z jakością prowadzonych badań. Prowadzę badania najlepiej jak potrafię i nad zagadnieniami, które uważa się w mojej dyscyplinie za ważne i aktualne. Habilitacja nie ma tutaj żadnego znaczenia. Habilitacja jest formą uznania środowiskowego. Nie ma nic wspólnego z rzetelną recenzją pracy naukowej. Z recenzją taką można się jedynie spotkać publikując w dobrych czasopismach naukowych. Recenzje wydawnicze monografii w Polsce można określić jako grzecznościowe. Znacznie łatwiej opublikować książkę niż artykuł w uznanym czasopiśmie.
- W obecnej formule habilitacji, dość rzadko przedstawione w pracach badania mają charakter innowacyjny, czy też są oryginalną propozycją interpretacyjną.
- Wydaje mi się, że zwłaszcza w naukach humanistycznych trudno o kwestie dotyczące rozwoju gospodarki.
- Na ogół narzuca się adiunktom pisanie wielu artykułów do czasopism z wysokim wskaźnikiem IF.. w czasopismach tych promuje się przede wszystkim artykuły teoretyczne. Czasopisma takie również nie są czytane przez ludzi pracujących w gospodarce. Należy zwiększyć liczbę punktów dla czasopism krajowych o profilu praktyczny. W tych czasopisma w procesie recenzji zwraca się o wiele więcej uwagi na aspekt aplikacyjny. Aspekt aplikacyjny prac jest również często przyczyną odrzucenia wniosków składanych do NCN - naukowców zachęca się do pisania prac teoretycznych, nie związanych z gospodarką.
- Badania są innowacyjne, jednak nie mają związku z gospodarką.
- Większość badań tak naprawdę bie spełnia podstawowych definicji badań podstawowych
- Doświadczenie wyniesione z wydziału pokazuje inne podejście. Nie ma żadnego praktycznego wykorzystania prac habilitacyjnych w sensie ich wdrażania do obszaru gospodarki, jak rónież nauki....
- Badania nie mogą być zbyt innowacyjne, aby nie narazić habilitanta na niepowodzenie w ubieganiu się o stopień naukowy. Muszą odpowiadać kompetencjom recenzentów.
- Raczej w bółach próbuje się złożyć jakieś badania w całość aby spełnić minium minium do złożenia wniosku habilitacyjnego.
- Najważniejsze jest wypełninie minimum do awansu. Wiadomo co jest oceniane, wiec wszyscy starają się po najmniejszej lini oporu spełnić minium.
- To zależy od adiunkta
- Nie promują współpracy i interdyscyplinarności. Bardziej liczy się liczba autorów publikacji niż osiągnięcia we współpracy z przemysłem.
- Czasami jest to tylko kontynuacja tematu dla spójności tematycznej prac do przewodu habilitacyjnego
- Obecny system habilitacyjny składania do wieli nadużyć, celem prowadzonych badań powinna być chęć rozwoju dziedziny a nie zdobycia stopnia.
- często celem jest odkrywanie i opisywanie rzeczywistości
- robią to tylko dla tytułu a niekiedy są to bzdury na poziomie podstawówki
- Najbezpieczniejsza i najszybsza droga do uzyskania habilitacji prowadzi poprzez uzyskanie tzw. "spójnego" dorobku naukowego rozumianego jako osiągnięcie wysokiego stopnia specjalizacji. Z natury rzeczy takie podejście nie sprzyja ani innowacyjności, ani interdyscyplinarności badań naukowych, które wiążą się z pewnym stopniem ryzyka, np. niezrozumieniem ze strony recenzentów wniosków grantowych i publikacji.
- Z przykrością należny zaznaczyć, że w 90 % polska nauka jest nikomu niepotrzebna i wyjątkowo rzadko przyczynia się do rozwoju danej dziedziny, nie wspominajać nawet o gospodarce
- O ile badania mogą być innowacyjne i oryginalne, to np. w przypadku badań humanistycznych ciężko spełnić warunek przydatności i możliwości wdrożenia w gospodarce.
Z drugiej strony wymóg zrobienia habilitacji w określonym czasie (w przeciwnym wypadku zostanie się zwolnionym z pracy) powoduje robienie habilitacji "po łebkach", na szybko - byle "zaliczyć". Brakuje czasu na przemyślane badania podłużne.
- Badania adiunktów służą przede wszystkim publikowaniu artykułów celem zbieraniu punktów i cytowaniu wybranych osób - za wszelką cenę. W/w warunki absolutnie schodzą na plan dalszy, gdyż często wręcz przeszkadzają w awansie.
- nie, są nastawione na efekt poznawczy a nie praktyczny; robione są z musu, żeby rektor nie wywalił z roboty a przymus pisania bezsensownej habilitacji tylko odciąga od robienia fajnych badań
- Główny cel badań naukowych to uzyskanie odpowiednio punktowanych publikacji a nie rozwój gospodarki
- badania robione są w wiekszości dla publikacji
- Nie zawsze
- Reprezentuję nauki humanistyczne, w mojej dziedzinie nie ma możliwości wdrożenia wyników badań. Nie dostrzegam też innowacyjności i oryginalności, dominuje raczej konserwatywne podejście.
- Bywa bardzo różnie. Niektóre prace są wybitne, inne - denne.
- To zależy od adiunkta, czy ma nowatorski pomysł, czy wtórny. Niemniej jednak przesłanki ustawowe wymuszają nowatorstwo, ale wszystko zależy od oceny recenzentów.
- Których konkretnie adiunktów? Nie da się odpowiedzieć na tak postawione pytanie.
- To naprawdę zależy. Bardzo często problemem jest brak pieniędzy, brak dostępu do danych oraz fakt, że w Polsce jak się zrobi badania na jakiś temat wrażliwy dla jakiejś grupy interesu, to habilitacja nie przejdzie. Dlatego nikt nie ryzykuje takich tematów. No i pytanie, co to jest innowacyjny i oryginalny temat. Że zostanie opublikowany w JCR? Ale tu jest sprzeczność, albo publikuję na tematy, których uczę, albo szukam po czasopismach z listy JCR aktualnych tematów i na nie piszę. W mojej branży to są zupełnie różne tematyki. Czyli albo praca badawcza i JCR albo publikacje na tematykę, której uczę. To się nie pokrywa. Tematy badawcze są często nudne dla studentów.
- Nie rozumiem, jak mogę wrzucić do jednego worka wszystkich? Wiadomo że istnieją prace które z innowacyjnością i oryginalnością mają niewiele wspólnego a tytuł nadaje się ze względu na układy, są też prace wybitne.
- w większości przypadków tak
- Odpowiedź "nie mam zdania" nie oddaje mojego stanowiska. Według mnie jest znaczna część habilitacji, które nie spełniają warunku innowacyjności i nie przyczyniają się do wdrożenia koncepcji naukowych do gospodarki, ale nie oznacza to, że nie są do wykorzystania - ich treść i nowości są tak podstawowe, że wymagają dalszych wielu badań, aby mogły być wykorzystane w taki sposób. Jest też znaczna część, która spełnia przedstawione warunki i przynosi deklarowane efekty.
- Bywa, ale rzadko.
- Badania z zakresu nauk przyrodniczych i medycznych zazwyczaj są innowacyjne. Problematyczne są prace z zakresu humanistyki.
- Przestrzegałbym przed uogólnianiem. Wśród oryginalnych i innowacyjnych prac są habilitacje "stricte na stopień", spełniąjące jedynie wymogi formalne. .
- Robią habilitację bo muszą coś zrobić, a niestety pieniędzy na naukę nie ma.
- Tak powinno być. Nie można stwierdzić jednoznacznie, czy rzeczywiście tak jest - w przypadku części osób na pewno tak, ale na pewno nie dotyczy to wszystkich.
- wydaje mi się, że jest to sprawa bardzo indywidualna - zależy od obszaru badań, osoby badacza, uczelni
- W zależności od dyscypliny i tematyki badań - tak lub nie. Niefortunne pytanie.
- W większości przypadków tak, zdarzają się jednakże mało innowacyjne badania.
- Jedne tak, inne nie. Nie uważam, żeby nauka miała mieć zawsze służebną wobec gospodarki rolę. Nauka ma opierać się na ciekawości badawczej i poza pytaniem 'jak' odpowiadać na pytanie 'dlaczego'
- nie widzę możliwości uzasadnienia żadnego wariantu odpowiedzi, jakość prowadzonych badań jest bardzo różna
- Zaznaczyłem odpowiedź "nie mam zdania" ponieważ część badań wpisuje się w nurt innowacyjności i są one oryginalne natomiast zdarzają się przypadki zwłaszcza wśród "starszych" adiunktów (umowy przed 2010), których badania są robione na podstawie innych badań z niewielką modyfikacją.
- Nie mam zdania, ponieważ bywa różnie.
- Autor tego pytania nie rozumie nazw, które używa. Innowacyjność wymusza oryginalność, odwrotnie niekoniecznie. Chyba, że ktoś myśli, że "wykorzystanie istniejących możliwości do stworzenia nowej idei i wdrożenia jej w praktyce" nie jest oryginalne.
- są różne jedne tak inne nie
- Nie miałem okazji gruntownie oceniać badań naukowych adiunktów
- Nie da sie odpowiedziec na to pytanie "TAK" lub "NIE", gdyz badania niektorych adiunktow spelniaja te warunki, innych nie.
- `nie można jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, bo są takie habilitacje, które spełniają wymów innowacyjności, ale są też i takie, które zdecydowanie nie służą postępowi nauki i gospodarki. Tych drugich jest więcej.
- To zależy od ośrodka i finansowania
- To zależy od dyscypliny naukowej i indywidualnie od naukowca.
- różny jest poziom prac i zależny od dostępności laboratorium i kosztów badań
- CZeśćiowo tak, częściowo nie. To w dużej mierze zależy od dyscypliny naukowej, w jakiej prowadzone są badania. Poza tym czym innym są badania wdrożeniowe a czm innym badania podstawowe w rozumieniu ustawy.
- Pytanie jest błędnie sformułowane. W każdej grupie zawodowej są osoby, które wypełniają swoje obowiązki dobrze i takie, które wypełniają źle, i tak samo jest w grupie adiunktów. Nie da się tego uogólnić. Ponadto nie uważam, by "wdrażanie koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki" było zadaniem nauki, więc nie mam przemyśleń w tym zakresie.
- Jak mam odpowiedzieć "TAK" lub "NIE" skoro sformułowano tu co najmniej 3 pytania?!
- To zależy od człowieka podejmującego to działanie.
- Nie mam informacji o całości badań adiunktow
- Jest to zależne od dyscypliny. W dyscyplinie architektura i urbanistyka prace nie mają przełożenia na rzeczywistość gospodarczą.
- Tutaj brak odpowiedzi pośredniej. Nie tyle nie mam zdania, ile po prostu częściowo spełniają, a w niektórych przypadkach nie spełniają.
- Znam zarówno przypadki uzasadniające odpowiedź "tak" jak i takie, które uzasadniają odpowiedź "nie".
- To zależy, część tak część nie
- Ani tak ani nie. Nie wszystkie badania maja charakter badan stosowanych.
- Odpowiedź nie jest prosta, gdyż sytuacja jest różna. W mojej dziedzinie (prawo) niezbyt często powstają nowe koncepcje. Raczej mamy do czynienia z pogłębianiem wiedzy na dany temat.
- Pytanie prowadzi do tezy, że stopień lub tytuł, albo droga do ich (tytułów stopni) uzyskania jest skorelowana z jakością badań naukowych i znaczeniem dla gospodarki. Badania prowadzi się po to aby ich wyniki służyły społeczeństwu, a nie dla uzyskania stopnia lub tytułu.
- Trudno ocenić np. w dziale nauk humanistycznych innowacyjność i wpływ na gospodarkę. Podobnie pomoc przy monitoringu środowiska jest innowacyjna i oryginalna czy nie? A mimo to jest niezbędna dla ochrony środowiska.
- To zależy od dziedziny wiedzy.
- Na tak postawione pytanie nie da się odpowiedzieć - zależy od konkretnego przypadku.
- Pytanie niewłaściwe sformułowane: jest tak i tak!
- Pytanie jest źle sformułowane. Ich badania oczywiście powinny być innowacyjne i oryginalne, ale o to nie można się pytać, bo osoby postronne nie mają na ten tema wiedzy. Ponadto badania nie muszą bezpośrednio przyczyniać się do rozwoju gospodarki (np. w naukach podstawowych).
- a dlaczego ma to dotyczyć tylko rozwoju gospodarki?
- Wygląda to bardzo różnie.
- Zależy od talentu adiunkta i dyscyplin w jakich pracuje. Są dyscypliny nie budujące gospodarki lecz kapitał ludzki, kapitał społeczny
- W naukach ścisłych - tak; zwłaszcza w dziedzinach takich jak chemia, biochemia, biotechnologia (również w dziedzinie biologii).
W naukach humanistycznych - zdecydowanie nie, gdyż w tym wypadku jest to po prostu niemierzalne. W dziedzinie takiej jak np. literaturoznawstwo kryterium innowacyjności i oryginalności bywa spełniane, jednak nie ma to nic wspólnego z rozwojem gospodarki.
- Nie sposób odpowiedzieć na tak ogólnikowo postawione pytanie
- Zbyt ściśle określona działalność - niekoniecznie musi być przełożenie na gospodarkę, może być na jakość życia społecznego.
- To zależy od badań, nie można uogólniać.
- Pytanie jest źle zadane i nieprawidłowo skonstruowane. Ponadto zawiera dziwne założenie, że innowacyjność to tylko działanie związane z gospodarką. A gdzie wpływ społeczny, emancypacyjny, kulturowy? Ponadto wiele badań prowadzonych w ramach habilitacji jest innowacyjnych, niektóre służą stabilizacji paradygmatów, kolektywów badawczych, etc.
- Nie wiem. Pytanie jest bardzo ogólne, nie dotyczy mojej osoby.
- Niektóre spełniają powyższe warunki, a niektóre nie.
- Bywa różnie.
- Często badania adiunktów są innowacyjne i oryginalne, jednak niewiele z nich przyczynia się do rozwoju gospodarki
- innowacyjność i oryginalność ? częściowo tak,
wdrażanie koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki ? raczej żadko
- Chodzi o stopień innowacyjności, nie o innowacyjność jako taką. W tym sensie jest to kwestia indywidualna. Duże obciążenie dydaktyką w polskim systemie akademii nie sprzyja innowacyjności.
- Kryteria oceny "naukowości" a koncepcja "naukowych wdrożeń dla rozwoju gospodarki" jest wzajemnie sprzeczna. In bardziej badanie mają charakter naukowy tym mniej użyteczne dla gospodarki. Aby osiągnąć "sukces" habilitacyjny należny prowadzić badania o niewielkim znaczeniu praktyczny. Tak ustawione są praktycznie kryteria oceny naukowca , jakości publikacyjnej itd . Zagadnienia te są jednak bardziej złożone niż te proste stwierdzenia.
- Pytanie jest zbyt ogólne, żeby jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Ponadto, nie sądze żeby kryterium wdrożenia koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki może być poważnie traktowane jako kryterium wysokiego poziomu badań naukowych szczególnie w dziedzinie badań podstawowych. Oczywiście nauki inzynieryjne mają swoją inną specyfikę, która powinna być bardziej skierowana na wdrożenia w gospodarce - niemniej jednak takie wdrażania niekoniecznie, same w sobie, świadczą o innowacyjności czy oryginalności naukowej w dziedzinie badawczej.
- To zależy od habilitacji, niektóre są innowacyjne a inne (większość) nie. Nie można wyciągnąć sugerowanego uogólnienia.
- Nie wiele habilitacji spełnia warunek innowacyjności
- Pytanie za ogólne: jaki adiunkt w jakiej placówce naukowej. Są świetni i są "złamasy" do niczego.
- Z pewnością są sytuacje w których tak jest ale są też takie gdzie na próżno szukać owej innowacyjności i oryginalności.
- Nie można na tak postawione pytanie odpowiedzieć jednoznacznie, ponieważ w zakresie humanistyki trudno mówić o wdrażaniu koncepcji naukowych do gospodarki.
- Pytanie źle sformułowane. Niektóre badania spełniają te warunki, niektóre nie. Ponadto, nie ma wymogu, aby badania naukowe były badaniami wdrożeniowymi.
- Prowadzę badania naukowe w obszarze badań społecznych - trudno w tym przypadku mówić o innowacyjności, choć zwykle są to badania oryginalne (rzadko jednak moim zdaniem znajdujące bezpośrednie "przełożenie" na praktykę)
- Sformułowanie pytania jest niefortunne i świadczy o braku profesjonalizmu. Jak zawsze, są badania innowacyjne i oryginalne oraz nie spełniające tego warunku. Problem tkwi w proporcjach między jednymi a drugimi oraz w tym, że obie te grupy adiunktów najczęściej uzyskują identyczny stopień doktora habilitowanego.
- Błędnie sformułowane pytanie i skala odpowiedzi. Nie można na to pytanie odpowiadać tak lub nie, ponieważ jakość prac/badań jest różna. Cześć prac spełnia ten warunek, a część nie.
- Trudno o jednoznaczną ocenę, bowiem bywają habilitacje innowacyjne oraz takie, które sa wypełnieniem obowiązku służbowego
- Jedne tak, inne nie. To nie zależy od stopnia.
- Pytanie nie pozwala na odpowiedzieć "częściowo". Są dobre i słabe habilitacje. Zero-jedynkowa opinia byłaby tu niemiarodajna.
- Dlaczego "oraz'"
- -
- niestety na moim kierunku, często to jest tylko kontynuacja doktoratu. Innowacyjności nie widzę
- Nie wszystkie badania są ważne dla gospodarki i być nie muszą w przypadku nauki
- Niektórzy adiunkci prowadzą innowacyjne badania, inni nie
- To zależy od konkretnego przypadku
- Pytanie jest bez sensu: których adiuktów. Czy mam oceniać WSZYSTKICH ADIUKTÓW? Rozumiem, że tych, z którymi miałem do czynienia. Ale co to za ocena?
- Pytanie jest źle postawione. Nie da się na nie udzielić sensownej odpowiedzi.
- Zależy od dziedziny.
- zależy które
- Niekiedy; trudno odpowiedzieć na tak ogólnie postawione pytanie. W ogóle pytanie jest tendencyjne.
- A czy muszą mieć potencjał aplikacyjny??? Uniwersytet powinien przede wszystkim prowadzić badania podstawowe, bo kto inny takowe poprowadzi. Powinny być oryginalne, ale niekoniecznie aplikacyjne.
- Brak danych
- Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. W dziedzinie nauk humanistycznych można odnaleźć badania spełniające kryterium oryginalności, co niekoniecznie przekładać się będzie na tworzenie koncepcji przydatnych dla rozwoju gospodarki. Pytanie jest nieprecyzyjne.
- Nie śledzę innych habilitacji, moge tlko powiedzieć na podstawie mojego doświadczenia, że moje badana wskazane jako osiagnięcie habilitacyjne były absolutnie wyjątkowe - jedyne w Polsce, rzadkie na świecie.
- Mogą, ale często tego nie robią.
- Nie mam kompetencji , by oceniać rozwój gospodarki w powiązaniu z wynikami badań naukowych.
- Moim zdaniem są jedne i drugie. Nie można na takie pytanie odpowiedzieć w ogólności - jedynie odnosząc się do konkretnej osoby.
- Datum questionis sugeruje, że albo wszyscy tacy są innowacyjni, albo nie. Nie da się dorzecznie odpowiedzieć na to pytanie.
- Sądzę, że to zależy od charakteru dyscypliny. W przypadku mojej (humanistyka) często się to zdarza, ale na pewno nie jest to regułą
- Nie jest to pytanie, na które można udzielilć jednoznacznej odpowiedzi bez wgłębienia się w różnorodność tych badań oraz postaw osób prowadzących badania.
- Są i takie, i takie. Generalizacja opinii nie ma sensu.
- Znam przypadki na tak i na nie
- Pytanie jest zbyt ogólne. Nie wiadomo jakich dziedzin nauki dotyczy, bo nie wszystkie badania wprost przyczyniają się do rozwoju gospodarki. Badania naukowe są też różnej jakości, niezależnie od tego czy są elementem postępowania habilitacyjnego.
- Zbyt ogólnie postawione pytanie. Brak odpowiedzi: "Tak, ale nie wszystkie"
- Trudno odpowiedzieć na tak postawione pytanie. Jednym tak, innych nie.
- Niektóre spełniają, niektóre nie spełniają. Te niespełniające nie zasługują na habilitację.
- Wydaje mi się , że nie można jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie. Zależy to od wielu czynników, charakteru dyscypliny, postawy badacza, środowiska naukowego i standardów jakie wytwarza (chodzi o uczelnię). Czasem pracownicy naukowi ubiegający się o habilitację są "karani" za innowacyjność i oryginalność , co odbywa się w formie wykluczenia i instytutowej dyskredytacji.
- To jest zbyt ogólne pytanie, aby można było udzielić odpowiedzi.
- Trudno udzielić odpowiedzi zero-jedynkowej. W pewnej części na pewno tak, w innej zupełnie nie.
- Pytanie jest źle postawione. Poważne badania poważnych adiunktów spełniają warunki innowacyjności etc., niepoważne - nie.
- Uważam, że nie wszystkie badania naukowe muszą się bezpośrednio przyczyniać "do wdrażania koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki", a niektóre wręcz z powodu ich natury nie mogą, bo takich związków po prostu nie mają.
- Pytanie zakłada, że wyniki badań nadają się z natury do wdrożenia w gospodarce, jest to prawdziwe tylko w odniesieniu do nauk przyrodniczych i technicznych, społecznych czy humanistycznych nie. Sugeruje to ideologiczne ukierunkowanie ankiety
- Jedni prowadza badania wazne, inni bezsensowne. Bezsensowne jest wiec generalizowanie.
- Prowadzone na tym poziomie badania mają bardzo zróżnicowany charakter. Oceniam, że warunek innowacyjności i oryginalności spełnia połowa z nich.
- Trudno o jednoznaczną deklarację. Jedne tak, inne nie. Poza tym odpowiedź zależy od specyfiki dyscypliny.
- Część spełnia, część nie spełnia
- Jestem filologiem klasycznym, zatem nasze badania nie mają wpływu na gospodarkę.
- Nie powinno się uogólniać tego typu ocen.
- Sądzę, że nie zawsze tak jest.
- Badania podstawowe służą rozwojowi wiedzy, która jest wartością samą w sobie. Podporządkowywanie się celom gospodarczym zabija innowacyjność i ogranicza perspektywy badawcze.
- Nie bardzo rozumiem, dlaczego badania naukowe z zasady mają przyczyniać się do rozwoju gospodarki. Nauki humanistyczne nie prowadzą badań naukowych?
Naprawdę wszystko musi się "sprzedawać"?
- Humanistyka, w tym literaturoznawstwo, jest w ostatnich latach bardzo innowacyjna. Jak każda gałąź nauki przekłada się na rozwój społeczny, w tym gospodarczy, choć nie zawsze robi to bezpośrednio.
- często, ograniczane są czasem, wymaganiami rytmu postępu w karierze, możliwosciami technicznymi/finansowymi, zrozumiałym koniunkturalizmem prowadzących
- To zależy od dyscypliny naukowej.
- Nie można jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie. W części przypadków - tak, są to badania oryginalne, innowacyjne i przeprowadzone rzetelnie, w innych - są to badania i publikacje niewiele wnoszące do nauki.
- Nie ma tutaj prostego "tak" i "nie". Można było pomysleć o bardziej subtelnej kafeterii.
- Myślę, że poziom osiągnięć habilitacyjnych jest bardzo zróżnicowany. Niektóre są na poziomie słabych doktoratów i obudowane są dużą liczbą innych publikacji, inne (nieliczne) są znakomite.
- Nie da się tego jednoznacznie określić: niektóre tak, inne nie.
- Jak można odpowiedzieć jednym słowem na tak szeroki zakres pytania? Jedne pewnie są innowacyjne bardziej, inne mniej...
- nawet profesorowienie filozofii nie "przyczyniają sie do wdrażania koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki"
- To zależy od dziedziny i od adiunkta
- Są badania naukowe habilitantów, które jak najbardziej spełniają te wymogi ale też są takie które nie spełniają a wręcz osoby są forsowane przez grono "opiekunów".
- To jest zależne od dyscypliny. Trudno historyka starożytności, badacza myśli politycznej, mediewistę czy filozofa określić mianem "innowacyjnego", a ich koncepcje raczej są trudne do wdrożenia w gospodarce.
- pytanie jest źle sformułowane i nie pozwala dać sensownej odpowiedzi - w związku ze swoją ogólnością, w przypadku niektórych adiunktów odpowiedź brzmi - tak, innych - nie...
- Zbyt wiele pytań na raz, nie da się odpowiedzieć TAK ani NIE.
- Nie rozumiem ogólności pytania. Zapewne jedne badania TAK, a inne NIE. Jak ze wszystkim.
- Nie zawsze (nie wszystkie) badania naukowe maja związek z gospodarką.
- Zależy od rodzaju badań
- Zbyt ogólnie postawione pytanie, jak dla całego spektrum osiągnięć naukowych poddawanych następnie ocenie w toku postępowania habilitacyjnego. Patrząc jednak przez pryzmat swojej dyscypliny, swojego postępowana i postępowań kilku znanych mi osób, to myślę, że przełożenie na rozwój gospodarki było raczej znikome.
- i tak i nie - zależy od konkretnej osoby
- Nie znam wszystkich badań prowadzonych przez adiunktów, więc nie mogę się o nich wypowiedzieć. Zapewne są i innowacyjne, i nie. Generalizacji jak w pytaniu nigdy nie uda się zbudować.
- róznie bywa
- To przecież zależy od konkretnego przypadku i dyscypliny naukowej
- Po prostu różnie to bywa z tą innowacyjnością.
- Zależy których adiunktów. Przecież są wśród nich różne osoby, których badania naukowe znacznie różnią się poziomem.
- Skąd mogę wiedzieć, co i jak robią wszyscy adiunkci? Poza tym przekładanie wszystkich wyników badań na gospodarkę jest bez sensu, wszak nie samą gospodarką człowiek i społeczeństwo żyją.
- Nie zawsze
- Zależy, w jaki sposób rozumiemy innowacyjność i oryginalność. Bardzo trudno jest generalizować w odpowiedzi na takie pytanie + jest to kilka pytań w jednym.
- Nie jestem w stanie odpowiedzieć na tak postawione pytanie, przecież trzeba by przyjrzeć się konkretnym przykładom.
- Mam zdanie, ale nie ma opcji by je wyrazić.
Nie można uogólniać. Są badania, które spełniają ten warunek, ale istnieją i takie, które go nie spełniają.
- Nie widzę tutaj związku. Czasem tak, czase nie.
- Zależy z których dyscyplin z nauk ścisłych, przyrodniczych, medycznych - Tak, z hymanistycznych najczęściej Nie.
- w mojej dziedzinie nie ma bezpośredniego przełożenia na rozwój gospodarki; natomiast innowacyjność i oryginalność uważam za wyświechtane terminy, służące do oceny badań - zawsze można zarzucić ich braku
- Z pewnością część takich badań spełnia ów warunek. Zadaniem nauk podstawowych nie jest jednak wdrażanie koncepcji do rozwoju gospodarki.
- to istotnie zależy od dyscypliny
- To zależy od zagadnień, którymi się zajmują. Praca powinna być oryginalna, ale nie każda musi przekładać się na innowacje. Z drugiej strony osobiście będąc adiunktem pełniłem w zasadzie rolę starszego wykładowcy bo najważniejszym sukcesem katery było dysponowanie jak największa ilością godzin dydaktycznych, a stając się starszym wykładowcą wypracowałem na tyle samodzielności, że mogłem zacząć publikować wyniki :))
- Nie wiem jakie badania naukowe prowadzą wszyscy adiunkci i dlatego nie mogę wypowiadać się w tej kwestii. Moim zdaniem pytanie jest źle sformułowane.
- Zależy od konkretnego przypadku.
- Wypowiadać się mogę tylko w zakresie nauk technicznych. Postępowanie habilitacyjne jest pewnego rodzaju podsumowaniem dotychczasowego działania. Nie znam osoby z mojego środowiska, która by realizowała badania ukierunkowane na postępowanie habilitacyjne. O warunku innowacyjności można mówić tylko w ograniczonym obszarze badań stosowanych. Jeśli habilitant zajmuje się takim obszarem, występuje problem bibliograficzny. Trudno jest lub wręcz nie można publikować swoich osiągnięć, co w ocenie CK obniża wartość pracy. Wdrażanie innowacyjnych rozwiązań w warunkach przemysłowych podyktowane jest rachunkiem ekonomicznym. Służy tworzeniu przewagi nad konkurencją, a publikowanie wyników niweczy ten cel. Owszem istniała do tej pory ścieżka "B" ale jej realizacja była ograniczana od strony komisji wydziałowych oraz CK . Również były niejasne kryteria "wybitnego osiągnięcia projektowego..."
- W różnych dyscyplinach różnie to może wyglądać, sam reprezentuję językoznawstwo i w zasadzie w większości dyscyplin humanistycznych badania można uznać za oryginalne, często także innowacyjne, jednak nie ma bezpośredniego ich przełożenia na rozwój gospodarki.
- jestem specjalistą i nie jestem kompetentny udzielić odpowiedzi na tak ogólne pytanie
- Częściowo tak, częściowo nie. Pytanie jest zbyt ogólne i w zasadzie nie dotyczy mojej dziedziny (językoznawstwo).
- Pytanie jest źle postawione. Nie mam oglądu wszystkich adiunktów we wszystkich jednostkach, żeby wyrażać tego typu zdanie. W mojej jednostce wszyscy adiunkci tworzą wyniki spełniające warunek innowacyjności i oryginalności, daleko nie wszystkie z nich w bezpośredni sposób przyczyniają się do wdrażania koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki, bo z zasady moja jednostka prowadzi badania podstawowe.
- Pytanie o takim stopniu ogólności, że nie jest możliwe udzielenie na nie odpowiedzi.
- Źle sformułowane pytanie - należy zapytać o poszczególne dziedziny, a wręcz dyscypliny; każdy naukowiec jest w stanie kompetentnie ustosunkować się do tylko do swojej "działki". Ci, którzy odpowiadają "Tak", na to to pytanie, to najczęściej najwięksi dyletanci w nauce - WYDAJE im się, że się na wszystkim znają.
- czy każda publikacja naukowa musi być przyczynkiem do rozwoju gospodarki? jak to ocenić? co z badaniami podstawowymi?
- Znany mi jest jedynie obszar badań humanistycznych, który siłą rzeczy nie przekłada się bezpośrednio na rozwój gospodarki.
- Uzasadnieniem części tych badań jest wyłącznie uzyskanie stopnia, z drugiej strony na tym etapie kariery naukowej naukowcy powinni już być w stanie prowadzić takie badania (o ile dyscyplina na to pozwala) lub zrezygnować z ubiegania się o stopień.
- Trudno powiedzieć. Zwrot "wdrażanie koncepcji naukowych dla rozwoju gospodarki", choć używany powszechnie jest dosyć niejasny. Nawet dziedzina zdawałoby się tak oderwana od gospodarki jak filozofia może mieć pozytywny efekt dla gospodarki, mimo, że nie tworzy nowych produktów (no, może poza książkami dotyczącymi filozofii, etyki etc., które potrafią być popularne).
- Wybrałem odpowiedź "nie mam zdania", bo nie można odpowiedzialnie odpowiedzieć na pytanie tak sformułowane. Poszczególne prace różnią się i jedne są innowacyjne w mniejszym lub większym stopniu, inne udają oryginalność czy innowacyjność. Ale trudno nawet powiedzieć, jakie przeważają, Jest różnie, a w dodatku trudno określić co jest "innowacyjne" w badaniach np. socjologicznych, kiedy badacz realizuje typowe badanie, lecz na nowy, ciekawy temat? Nie jest innowacyjny metodologicznie, a i teoretycznie, ale przynosi nową empiryczną wiedzę na określony temat.
- Trudno odpowiedzieć na to pytanie na tym poziomie ogólności.
- niektóre tak, niektóre nie...
- Ani tak, ani nie. Jest bardzo różnie, zależnie od osoby, miejsca zatrudnienia, dyscypliny itp. Wiele osób rezygnuje z innowacyjności, aby "wstrzelić" się w upodobania przyszłych recenzentów i/lub uniknąć opinii wybitnych, a więc zagrażających profesorom.
- TO PYTANIE JEST ŹLE POSTAWIONE. NIE MOŻNA GENERALIZOWAĆ. JA PROWADZIŁEM BADANIA ORYGINALNE. INNI TAK ALBO NIE. TO JEST KWESTIA INDYWIDUALNA.
- Zapewne niektórych tak, a innych nie.
- Trudno udzielić jednoznacznej odpowiedzi - niektórzy prowadzą badania innowacyjne, inni kopiują np. osiągnięcia z Zachodu albo uprawiają przyczynkarstwo.
- jako przedstawiciel humanistyki, nie mam zdania
- Brakuje informacji na wskazany temat, zwłaszcza przykładów i tzw. "dobrych praktyk" oraz informacji ze srodowiska podmiotów gospodarczych o wykorzystywaniu w praktyce badań naukowych
- W mojej dziedzinie bywa to roznie
- Trudno jest generalizować. Moim zdaniem zdarzają się bardzo innowacyjne badania już na poziomie rozpraw doktorskich i bardzo słabe prace ("dociśnięte kolanem") osób, które starają się stopień dr hab.
- To zależy. Nie da się powiedziec jednoznacznie - są w postępowaniach osoby z międzynarodowym dorobkiem i innowacjami, które działają na rzecz gospodarki oraz tacy, którzy dostają stopnie "bo tak". Nie ma w tym też logiki dziedzinowej.
- Nie da się rzetelnie odpowiedzieć na tak sformułowane pytanie. Nikt nie ma wglądu w to, co robią wszyscy adiunkci. Poza tym nie wszystkie gałęzie nauki mają bezpośrednie powiązanie z gospodarką.
- Oczekiwania, że badania naukowe będą jednocześnie innowacyjne, oryginalne i będą przyczyniać się do rozwoju gospodarki są formułowane przez urzędników zarządzających sferą nauki. Tylko wyjątkowo może się tak zdarzyć.
Badania naukowe ze swej natury są nieprzewidywalne! Anglicy mają powiedzenie: "what is science is not certain, what is certain is not science". W szczególności kompletnym nieporozumieniem jest ocenianie badań poznawczych w jakiejkolwiek dziedzinie z punktu widzenia ich przyszłego wpływu na rozwój gospodarki. Historia nauki i techniki roi się od mylnych prognoz. Wystarczy wymagać aby badania poznawcze były oryginalne.
Pytania nr 1 i 2 ankiety wydają się sugerować, że jakość badań naukowych zależy od etapu kariery naukowej badaczy. Nie ma podstaw, aby oczekiwać, że badania prowadzone przez profesorów przyniosą ciekawsze wyniki niż badania prowadzone przez adiunktów. Wielu laureatów Nagrody Nobla zostało nagrodzonych za badania wykonane na samym początku kariery naukowej
- Nie da się odpowiedzieć na to pytanie, ponieważ niektórzy uczeni są dobrzy i bardzo dobrzy, a niektórzy są wstydem polskiej nauki
- Jestem historykiem i celem moich badań nie jest wprowadzanie innowacji w gospodarce.
- To zależy. Niektóre spełniają, inne pewnie nie.
- nie jestem w stanie odpowiedzieć na tak ogólne pytanie. mam wiedzę o konkretnych przypadkach badań a nie o badaniach w ogóle.
- Uważam, że błędne jest założenie, że celem nauki jest przyczyniać się do rozwoju gospodarki. Są dziedziny, które mają takie zadanie ale nauki humanistyczne czy społeczne mają zadania, których nie przelicza się na zyski i straty ekonomiczne ale na dobrostan i jakość życia. To bardzo ważne aby o tym pamiętać!
- Niektóre spełniają, niektóre nie. Pytanie jest bez sensu. Nie da się na nie odpowiedzieć w sposób zero-jedynkowy.
- Jakość rozpraw habilitacyjnych jest bardzo różnorodna. Część z nich spełnia powywyższe warunki, a częśc z pewnością nie.
- To zależy. Ogólnie część badań spełnia i przyczynia się, a część nie - niezależnie czy są prowadzone w ramach postępowań hab. czy poza nimi i niezależnie od stopnia naukowego.
- To zależy od konkretnego przypadku. Generalnie rzadko spełniają warunek innowacyjności i oryginalności, ponieważ są poddawane rygorystycznej ocenie, a recenzenci bywają dość konserwatywni. Wśród adiunktów powszechna jest opinia, że lepiej wybrać "bezpieczny" kierunek badań i metodologię, żeby się nikomu nie narazić.
- Powinny takie warunki spełniać
- To zależy od dyscypliny
- Zależy od badań i od adiunkta. Absurdalne pytanie.
- Zapewne niektóre tak, a inne niekoniecznie. Nie znam wszystkich badań prowadzonych przez adiunkt ów, więc nie mogę ocenić.
- Są liczne przypadki zarówno na Tak jak i na Nie
- Jest różnie. Najczęściej nie. Ale zdarzają się i takie innowacyjne. Najczęściej kompletnie niedoceniane bo nie gwarantuja publikował ości 4 prac z if rocznie.
- Niektóre spełniają warunek, inne nie. Niektóre przyczyniają sie, inne nie.
- Na pytanie nie da się odpowiedzieć bez konkretnych przykładów. Poza tym powiązanie badań naukowych z innowacyjnością w gospodarce to kolejny fetysz.
- Z reguły są one wymuszone procedurą habilitacyjną a ta nie sprzyja innowacyjności.
- I tak i nie. Nie każde badania mogą spełniać warunek innowacyjności. Czasem pewne zjawiska zauważone przez inne zespoły wymagają potwierdzenia, szczególnie w naukach biologicznych, o życiu itp.
- To w dużej mierze zależy od reprezentowanej dziedziny naukowej.
- Pytanie jest niejasne. Jak autorzy ankiety definiują innowacyjność i oryginalność? Co to znaczyć "wdrażać koncepcje naukowe do rozwoju gospodarki"?
- To zależy od osoby oraz od dziedziny, natomiast w skali kraju to nie wiem, jeśli chodzi o warunek innowacyjności i oryginalności tp raczej tak, natomiast raczej nie przyczyniają się do wdrażania koncepcji naukowych do rozwoju gospodarki.
- Niektóre tak, ale znaczna ilość nie.
- z jednej strony są, a z drugiej nie, ponieważ zazwyczaj są ograniczenia w ilości stron i nie można zamieścić swoich wszystkich myśli
- nie wszystkie dziedziny/dyscypliny mają charakter praktyczny
- Nie wiem, jakie jest przełożenie badań na rozwój gospodarki.
- jedne spełniają inne nie, chociaż większość spełnia
- Nie można jednoznacznie stwierdzić. Są takie które spełniają ww. kryteria ale są też takie, którym jest do tego bardzo daleko
- Osiągnięcia w niektórych dyscyplinach trudno odnieść do sfery gospodarki.
- pewnie są takie, które spełniają warunek innowacyjności oraz nie spełniające warunku innowacyjności
- Nie sposób jednoznacznie odpowiedzieć na tak postawione pytanie. Część - tak, część - nie. Nie każda dyscyplina ma proste przełożenie na rozwój gospodarki i stawianie tego rodzaju wymagań jest szkodliwe dla rozwoju nauki.
- to zależy od dziedziny i typu pracy. Nie zawsze muszą być innowacyjne, ale ważne by były solidne i uczciwe
- Nie wszystkie badania są związane z gospodarką. Badania powinny być przede wszystkim rzetelnie prowadzone i merytorycznie istotne.
- Myślę, że bywa różnie. Niektóre są bardzo innowacyjne, inne straszliwie wtórne. I zjawisko to nie dotyczy tylko habilitacji, lecz wszystkich stopni awansu naukowego.
- Znane są mi przypadki, w których odpowiedź byłaby ,,tak" oraz przypadki, w których odpowiedź byłaby ,,nie".
- Zbyt mały wybór odpowiedzi